محقق حوزه آب در سازمان زمینشناسی: ورشکستگی آبی اُفق پیشروی کشور/ باید به نسل آینده جوابگو باشیم
به گزارش روابطعمومی سازمان زمینشناسی و اکتشافاتمعدنی کشور؛ این روزها شاهد مرگ تدریجی زمین هستیم آن هم با پدیدهای که از سالهای قبل یعنی از سال ۸۴ متخصصان این حوزه هشدارهای لازم را داده بودند. متخصصان در آن زمان اعلام کردند میزان فرونشست در دشت تهران ۱۷ سانتیمتر، در دشت ورامین ۱۲ سانتیمتر و در مشهد ۲۴ سانتیمتر است.
بر اساس این گزارش، پدیده فرونشست زمین ارتباط مستقیمی با برداشت آبهای زیر زمینی دارد. زمانی که میزان برداشت از میزان تغذیه سفرههای زیر زمینی بیشتر باشد زمین به سمت پایین حرکت میکند و در نهایت ذرات خاک به هم فشرده میشوند و در چنین شرایطی پدیده فرونشست معنای دیگری مییابد و آن مرگ آبخوانها است؛ چرا که ذرات آبخوانها بر اثر فرونشست زمین جمع و فشرده میشوند و دیگر قابلیت بازگشت به وضعیت اولیه را ندارند؛ از این رو فرونشست به عنوان یک مخاطره غیر قابل بازگشت محسوب میشود.
فرونشست زمین همچنین موجب میشود که پی سازهها ضعیف شود و یا ایجاد ترک و شکاف در سازهها به ویژه سازههایی که طولی هستند مانند خطوط جادهها و راه آهن، خطوط انتقال برق و گاز، نفت و یا سازههایی که ترازبندی آنها باید دقیق باشد مانند پالایشگاهها و نیروگاهها ایجاد میشود.
محققان این حوزه از موضوع با واژههایی یا عناوینی مثل "سرطان"، "مخاطره غیر قابل بازگشت" و "مرگ زمین" یاد میکنند.
البته شِق دیگر مساله را محققان حوزه آب یادآور میشوند؛ رئیس گروه آب زمینشناسی سازمان زمینشناسی و اکتشافات معدنی بر این باور است که در یک بازه ۱۳ ساله در برخی از حوضهها، ۴ برابر آبی که وارد دشت شده است، به طرق مختلف از جمله کشاورزی برداشت شده است از این رو عجیب نخواهد بود که اگر در افق پیش رو ما ورشکستگی آبی دیده شود.
کاهش ذخایر ابخوانها از سال ۷۲
برهمین اساس رئیس گروه آب زمینشناسی سازمان زمینشناسی و اکتشافاتمعدنی کشور با تاکید بر اینکه آبی که از ۱۵۰ متری تا ۲۰۰ متری زیر سطح زمین برداشت میشود، جزو ثروت ملی و آب استراتژیک کشور است، گفت: بر اساس آخرین مطالعات انجام شده در یک بازه ۱۳ ساله در برخی از حوضهها؛ ۴ برابر آبی که وارد دشت شده به طرق مختلف برداشت شده است.
دکتر ایمان انتظام با بیان اینکه وضعیت آبهای زیر زمینی کشور تا حدی برای همه مشخص است، افزود: ما از حدود سالهای ۱۳۷۲ - ۱۳۷۳ شاهد کم شدن ذخیره آبهای زیر زمینی بودهایم که به دلیل برداشتهای بی رویه، ایجاد چاههای غیر مجاز ، تغییرات اقلیمی و عدم مدیریت آبی مناسب در سراسر کشور رخ داده است.
وی با بیان اینکه این امر موجب شده که سطح آبهای زیرزمینی در سراسر کشور در حال کاهش و پایین رفتن باشد، خاطرنشان کرد: برای جلوگیری از این امر در درجه اول نیازمند مدیریت آبی منسجم و قوی هستیم که در این زمینه نیاز است تا راهکارهای مشخصی اعمال شود از جمله آنکه برداشت و مصرف در بخشهای مختلف کشاورزی، صنعت و آشامیدن به صورت درست و دقیقی مدیریت شود.
این کارشناس آبزمینشناسی بیشترین برداشت آبهای زیرزمینی را مربوط به بخش کشاورزی دانست و گفت: متاسفانه برداشت آب با بازده آن تناسب ندارد و درصد هدر رفت آب در بخش کشاورزی خیلی بالاست و آب برداشتی با آب ورودی به دشت همخوانی و تناسب ندارد.
رئیس گروه آب زمینشناسی سازمان زمینشناسی و اکتشافاتمعدنی کشور از اینکه میزان برداشت در برخی از دشتها در استانهای کشور چهار برابر بیش از تغذیه آبخوان است ابراز تاسف و نگرانی کرد و یادآور شد: برای تعادل بخشی به این امر، چاههای مجاز باید با نصب کنتور، مورد نظارت دقیقتر قرارگرفته و چاههای غیر مجاز بسته شوند و برای کفشکنی حتی در مورد چاههای مجاز در دشتهای ممنوعه باید محدودیتهای شدیدتر صورت گیرد.
انتظام، با بیان اینکه متاسفانه عدم تعادل میان برداشت و تغذیه آبخوانها از ۲۰ سال گذشته تاکنون به صورت تجمعی افزایش یافته است، یادآور شد: این فشار موجب شده است که سطح آبهای زیر زمینی کشور پایین و پایینتر برود.
وی با تاکید بر اینکه عواقب ناشی از ادامه دار بودن عدم تعادل میان برداشت و تغذیه آبخوانها در درجه اول متوجه کشاورزان است، در اینباره توضیح داد: زمانی که سطح آبهای زیر زمینی از حدی پایینتر برود به صرفه نیست که از آن برای کشاورزی استفاده کرد ضمن آنکه کیفیت آب نیز کاهش مییابد.
این محقق حوزه آب خاطرنشان کرد: مطالعات اخیر نشان داده با اینکه تعدادچاهها در مناطق مختلف افزایش یافته، آبدهی چاهها کاهش یافته و دلیل آن این است که سطح آبهای زیرزمینی در حال پایین رفتن و عمق برداشت در حال افزایش است و در نتیجه کشاورزان باید سرمایههای بیشتری برای حفر چاههای عمیق هزینه کنند.
به گفته رئیس گروه آب زمینشناسی سازمان زمینشناسی و اکتشافاتمعدنی کشور،هزینهای که برای این امر صرف میشود و میزان سودی که کشاورزان از فعالیت کشاورزی میبرد، جوابگو نیست از این رو مدیریت درست منابع آبی در درجه اول به نفع کاربران یعنی افرادی که از آب بیشترین بهرهبرداری را میکنند مانند کشاورزان است.
انتظام با بیان اینکه در درازمدت همکاری تمام کسانی که از آبهای زیر زمینی بهرهبرداری میکنند به نفع خودشان است، ابراز تاسف کرد که در بسیاری از مواقع در حالی که کشور شدیداً با کمبود آب مواجه است، کشاورزان به طرف کشت محصولات آب بری مانند هندوانه و برنج حرکت میکنند در حالی که ذخیره آبهای زیر زمینی کشور جوابگوی کشت چنین محصولات آببری نیست.
خداحافظی با آبخوانهایی که روزی، نان سر سفرهها آورد
