برنامه تولید ۵۶ میلیون تن فولاد تا پایان سال ۱۴۰۴

در حالی که کمتر از یک هفته از آزادسازی صادرات سیمان - البته به صورت مشروط...

در حالی که کمتر از یک هفته از آزادسازی صادرات سیمان - البته به صورت مشروط - می‌گذرد، به نظر می‌رسد اولویت بعدی مسوولان وزارت صنایع و معادن حل مشکلات صنعت فولاد باشد. به گزارش ایسنا، سیمان و فولاد همواره از جایگاه ویژه‌ای در مقایسه با سایر صنایع برخوردار بوده‌اند؛ به طوری که در دوره‌های مختلف دقت نظر خاصی روی این دو صنعت وجود داشته است. یکی از دلایل این مدعا را می‌توان تشکیل دو ستاد اختصاصی سیمان و فولاد در وزارت صنایع و معادن دانست. اما در حالی که صنعت سیمان این روزها تازه از قید و بندها رها شده و به بازارهای صادراتی می‌اندیشد، صنعت فولاد دقیقا در نقطه مقابل قرار داشته و حال و روز چندان خوشی ندارد. باید گفت که سیمان و فولاد نقاط اشتراک زیادی با هم دارند. هر دو از محصولاتی هستند که برای تولید آن‌ها به انرژی زیادی نیاز بوده و هر دو نیز در ساخت‌وساز نقش تاثیرگذاری دارند. به همین دلیل بروز نوسان در تولید یا بازار این دو محصول به طور مستقیم می‌تواند، روی هزینه‌های ساخت‌وساز و در نهایت قیمت مسکن تاثیر بگذارد.در چند سال اخیر به دلیل ظرفیت‌سازی‌های گسترده در صنعت سیمان، این صنعت هم‌اکنون کاملا توانایی پاسخگویی به نیاز داخل را داشته و حتی می‌تواند در بازارهای منطقه‌ای نقش تعیین‌کننده‌ای را بازی کند، اما به نظر می‌رسد صنعت فولاد ایران آن‌طور که باید و شاید نتوانسته به جایگاه واقعی خودش دست پیدا کند. در چنین شرایطی کاهش شدید بهای جهانی فولاد هم مزید بر تمام مشکلات کنونی شده است.وزارت صنایع و معادن در راستای حل این مشکل سعی کرد تا تعرفه واردات فولاد را به کشور افزایش دهد و در همین راستا نیز سه پیشنهاد به کمیسیون ماده یک ارایه کرد، اما در نهایت هیچ‌یک از این سه پیشنهاد مورد موافقت قرار نگرفت.از سوی دیگر با توجه به اظهارنظر مسوولان وزارت بازرگانی به نظر می‌رسد که فعلا امکان تغییر تعرفه واردات فولاد وجود نداشته باشد؛ مگر این‌که اتفاق خاصی رخ دهد.یکی از دلایل اصرار تولیدکنندگان داخلی برای افزایش تعرفه فولاد، واردات بی‌رویه این کالا به کشور از دید آنان است؛ این در حالیست که وزیر صنایع و معادن معتقد است که واردات فولاد به کشور در حد متعادل قرار دارد.بر اساس برنامه‌ریزی‌های انجام شده در افق سند چشم‌انداز 20 ساله، ایران باید به تولید 56 میلیون تن فولاد دست پیدا کند که در حال حاضر فقط 12 میلیون تن آن در داخل تولید می‌شود و حتی از هدف 17 میلیون تنی برنامه چهارم نیز فاصله داریم.از طرفی دیگر در بین کشورهای خاورمیانه فقط ایران توانایی خودکفایی در تولید فولاد را دارد و این موضوع به دلیل وجود ذخایر گاز و سنگ‌آهن در ایران است.هم‌اکنون در ایران و شش کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس 10 میلیارد دلار پروژه تولید فولاد برنامه‌ریزی شده یا در دست اجراست که بر مبنای ارزش دلاری، نیمی از این پروژه‌ها در ایران تعریف شده‌اند.از 37 پروژه تولید فولاد در کشورهای حوزه خلیج فارس که در مراحل مختلف اجرا هستند، 18 پروژه متعلق به ایران است؛ به طوری که مجتمع فولاد مبارکه با ظرفیت پنج میلیون تن در سال، ذوب‌آهن اصفهان با ظرفیت 3.6 میلیون تن در سال و فولاد خوزستان با ظرفیت 2.4 میلیون تن در سال عمده‌ترین تولیدکنندگان ایران به شمار می‌روند.از طرفی در بین کشورهای خاورمیانه ایران تنها کشوری است که برای تولید فولاد به سنگ‌آهن وارداتی وابسته نیست و ذخایر سنگ‌آهن ایران 4.5 میلیون تن برآورد شده که در پنج استان اصلی کشور قرار گرفته‌اند.در خاورمیانه بیشترین توجه معطوف به افزایش تولید فولاد خام است و 60 درصد از کل این افزایش به ایران تعلق دارد و از لحاظ ارزش، نورد فولاد بیش از یک پنجم برنامه افزایش تولید را تشکیل می‌دهد. طبق برنامه‌ریزی‌های انجام شده، قرار است ظرفیت تولید فولاد در ایران طی سه سال آینده به 35 میلیون تن برسد.