دانشمندان به مدفون کردن گاز دی اکسید کربن تولیدی آلایندهها در کف اقیانوسها میاندیشند
دانشمندان چندین کشور جهان به دنبال آن هستند تا طی یک بررسی علمی بیسابقه گاز دیاکسیدکربن تولید شده به وسیله کارخانهها و اتومبیلها را در اعماق اقیانوسها مدفون کنند.
دانشمندان چندین کشور جهان به دنبال آن هستند تا طی یک بررسی علمی بیسابقه گاز دیاکسیدکربن تولید شده به وسیله کارخانهها و اتومبیلها را در اعماق اقیانوسها مدفون کنند.
53 دانشمند از هفت کشور اروپایی و همچنین آفریقای جنوبی، چندی پیش پروژه تحقیقاتی خود را در آبهای اطراف قطب جنوب واقع بر مدار50 درجه جغرافیائی نیمکره جنوبی، در فاصله 2200 کیلومتری کیپ تاون آغاز کردند.
برای انجام این پروژه عظیم، پژوهشگران 9 هفته تمام بر عرشه کشتی یخ شکن تحقیقاتی آلمان بسر بردند و به آزمایشات خود در جهت کاهش گاز گلخانهیی دی اکسید کربن در جو زمین پرداختند.
طی این آزمایشها دانشمندان مقداری محلول اسیدی سولفات آهن در درون آب اطراف پروانه موتور کشتی خود وارد کردند. بدین ترتیب کشتی یخ شکن 12 هزار تنی ستاره قطبی با هر چرخش پروانه موتور خود این کود شیمیائی را در آب اقیانوس پخش کرد.
فولکر اسمتاچک مسئول اجرای این پروژه تحقیقاتی در این زمینه توضیح داد:« ما هفت تن کود شیمیائی را در 150 کیلومتر مربع پخش کردیم، یعنی تقریبا دایرهای با شعاع 15 کیلومتر که در آن جلبکها شروع به رشد کردند. در این منطقه مشاهده شد که آب دریا به رنگ سبز درآمد و شمار جانوران نیز در آن رو به افزایش گذاشت.
کود شیمیایی سولفات آهن باعث شد که رشد جلبکهای دریائی جهشی چشمگیر داشته باشد. طی یک هفته رشد جلبکها دو برابر و در سه هفته پوشش جلبکی این منطقه پنج برابر شد.
اساس این ایده بسیار ساده است. دانشمندان زمین اقیانوس را با استفاده از کود شیمیائی تقویت کرده و امکان رشد سریعتر جلبکها را فراهم میآورند. به این ترتیب میزان گاز دی اکسید کربن در آب اقیانوس در این محل کاهش داده میشود.
زمانی که جلبکها رشد کرده و به سطح آب میرسند به جذب گاز دی اکسید کربن هوا میپردازند. با رشد پلانکتونها یا گیاهان تک سلولی درون اقیانوس نیز گاز دی اکسید کربنی که بصورت حل شده در آب وجود دارد مورد مصرف قرار میگیرد و مقدار مصرف شده دوباره از طریق جو زمین جایگزین میشود.
طبق محاسبات انجام شده تا 15 درصد میزان گاز دی اکسید کربن را میتوان از طریق استفاده کود شیمیائی در منطقه وسیعی از کف اقیانوس کاهش داد.
گیاهان کربن محیط خود را جذب میکنند و حتی زمانیکه آنها پژمرده شده به اعماق دریا سقوط کرده و از میان میروند و در ادامه کربن اتمسفر را بطور دائم در خود نگاه میدارند. رشد جلبکها توده جانوران کوچک را به خود جلب میکند و آنها به نوبه خود توجه حیوانات دریائی بزرگتر را بر میانگیزند.
اما استفاده از کود شیمیائی در اعماق اقیانوسها جنبه های مضری را نیز به همراه دارد.
کود سولفات آهن در واقع شکل انجماد یافته محلولهای رقیق اسیدیست که ریختن آنها در دریای شمال آلمان طی سالهای دهه 80 با مخالفتهای شدید سازمان طرفدار حفظ محیط زیست روبرو شد.
به علاوه منتقدان به این اشاره میکنند که هنگامی که بخش بزرگتری از جلبک های تولید شده از طریق مصنوعی غذای پلانکتونها میگردند در مدتی نه چندان طولانی با نابود شدن پیکر آنها یا از طریق تنفس و دفع مواد، دی اکسید کربن بار دیگر وارد جو زمین میشود.
با این حال به زعم دانشمندان تصمیمگیری در زمینه استفاده از این فنآوری به این زودیها امکان پذیر نیست زیرا تجزیه و تحلیل و جمع بندی نتایج بدست آمده از آزمایشهای انجام گرفته ابتدا دو تا سه سال به طول خواهند انجامید.