طغیان عظیم سیاهچاله مرکزی «راه شیری» در 300 سال پیش
مشاهدات جدید نشان می‌دهد سیاهچاله مرکزی کهکشان «راه شیری» 300 سال پیش....
مشاهدات جدید نشان می‌دهد سیاهچاله مرکزی کهکشان «راه شیری» 300 سال پیش با طغیان بزرگی از خواب بیدار شده است. این که چرا سیاهچاله مرکز راه شیری این قدر آرام است، سوال بی جوابی است که مدت‌هاست ذهن ستاره شناسان را به خود مشغول کرده است. ممکن است شما نیز مانند بعضی از ستاره شناسان گمان کنید که سیاهچاله مرکز کهکشان ما(راه شیری) یکی از آن سیاهچاله های همیشه آرام و خاموش است، اما تحقیقات جدید چیز دیگری را نشان می دهد. یک گروه از ستاره شناسان ژاپنی نشان دادند که سیاهچاله ابر پرجرمی که در قلب کهکشان ما قرار دارد همانند دیگر سیاه‌چاله‌ها فعال و پرخروش است و تنها مدت کوتاهی است که استراحت می کند. این ستاره شناسان با استفاده از تلسکوپ فضایی نیوتون (XMM-Newton) شواهدی به دست آورده اند که نشان می‌دهد این سیاهچاله در 300 سال پیش انفجار و طغیان بزرگی را پشت سر گذاشته است. این سیاهچاله که با نام Sagittarius A-star شناخته می شود یک هیولای فضایی واقعی است که چهار میلیون برابر از خورشید سنگین تر است. با این حال میزان انرژی ساطع شده از محیط آن میلیون‌ها بار از تشعشعات ساطع شده از دیگر سیاهچاله‌های دور ضعیف تر است. به نوشته پارس‌اسکای، هنگامی که پرتو های اشعه ایکس در اثر یک طغیان به گازهای اطراف سیاه‌چاله‌ها می‌رسند، آن ها را در این طول موج (اشعه ایکس) برای مدت کوتاهی روشن می کنند و با پایان یافتن پالس اشعه ایکس آن گازها دوباره تاریک می شوند. این بازتاب یک انفجار در کیهان است. این اتفاق برای سیاه چاله مرکزی راه شیری نیز افتاده و ستاره شناسان با جمع آوری مشاهدات خود بین سال های 1994 تا 2005 بازتاب طغیان عظیم این سیاهچاله را در فضا مشاهده کردند . یکی از این ابرهای گازی که با نام قوس Sagittarius B2 شناخته می شود، درحدود 300 سال نوری با سیاه چاله مرکز کهکشان فاصله دارد. (300 سال طول می کشد تا نور از سیاهچاله مرکز کهکشان به آن برسد) دانشمندان با مشاهده این منطقه به مدت 10 سال به طغیان سیاهچاله مرکزی راه شیری در حدود 300 سال پیش پی بردند. توضیح این که چگونه ممکن تشعشعات خروجی از یک سیاهچاله تا این حد نوسان داشته باشد بسیار مشکل است و خود می تواند موضوع کار جدیدی برای ستاره شناسان باشد. شاید انفجار یک ابرنواختر در همسایگی سیاهچاله باعث شده تا میزان زیادی از گاز و غبار به طرف سیاهچاله پرتاب شده باشد و این تغذیه آنی و زودگذر باعث شده تا سیاهچاله آن تشعشع عظیم را تولید کند.