کشف یک ابرماشین ستاره ساز در منظومه‌ای دوردست
منجمان اخیرا به وجود کهکشان در گوشه‌ای بسیار دور در فضا شده‌اند که همچون....
منجمان اخیرا به وجود کهکشان در گوشه‌ای بسیار دور در فضا شده‌اند که همچون یک ابرماشین تولید ستاره، سالانه چهار هزار ستاره تولید می‌کند و این در حالی است که در کهکشان راه شیری سالانه به طور متوسط تنها 10 ستاره متولد می‌شود. این کشف که به وسیله تلسکوپ‌های متعددی از جمله تلسکوپ فضایی «اسپیتزر» متعلق به سازمان فضایی آمریکا( ناسا) تائید شده است، رایج ترین تئوری موجود در خصوص شکل‌گیری و به وجود آمدن کهکشان‌ها را زیر سوال می‌برد. در این مدل که مدل پلکانی نام دارد کهکشان‌ها به آهستگی تعداد و اندازه ستاره‌هایشان را در طول زمان با جذب تکه‌های ریز کهکشانی و نه توسط یک انفجار همانند آنچه در مورد اخیر مشاهده شده، افزایش می‌دهند . پیتر کاباک از مرکز علوم «اسپیتزر» در موسسه فن‌آوری کالفیرنیا می‌گوید: بیشتر ستارگان این کهکشان براثر یک انفجار کوچک و در یک زمان متولد شده‌اند. اگر جمعیت انسان‌ها در کره زمین هم در رویدادی مشابه به وجود می‌آمد، بیشتر انسان‌ها امروز هم سن و سال یکدیگر بودند. کهکشان اخیر که به یک طبقه از کهکشان‌ها نام «Starbursts» متعلق است رکورد دارجدید پردرخشش‌ترین کهکشان انفجار ستاره‌یی در دنیای بسیار دور دست است که درخشش آن نمایانگر سرعت بسیار بالای تولید ستاره در آن است. این کشف از طریق به کارگیری تعداد زیادی از تلسکوپ‌های با طول موجهای مختلف صورت گرفته است. تلسکوپ «هابل» سازمان فضایی امریکا و هم چنین تلسکوپ «سوبارو» ژاپن، نخست این کهکشان را از تصاویر نور مرئی که با توجه به فاصله بسیار زیاد آن شبیه یک توده مه و غبار نامشخص و مبهم به نظر می‌رسید، کشف کردند. برای پی بردن به نکات بیش‌تری در خصوص درخشش جوان و خاص این کهکشان، کاپاک و تیمش از تلسکوپ‌های بیش‌تری کمک گرفته و از دستگاههای پیشرفته نوری برای تعیین فاصله دقیق این کهکشان از زمین استفاده کردند. این کهکشان 3/12 میلیارد سال نوری از زمین فاصله دارد و به نظر می‌رسد زمانی که جهان حدود 3/1 میلیارد سال سن داشته، به وجود آمده است. این درحالی است که هم اکنون حدود 7/13 میلیون سال از عمر عالم هستی می‌گذرد. منجمان پس از بررسی واندازه‌گیری‌های دقیق در طول موجهای رادیویی دریافتند کهکشان مذکور سالانه هزار تا چهار هزار ستاره تولید می‌کند. این منجمان در رسیدن به این کشف از مشاهدات و اطلاعات بدست آمده از تلسکوپ «VLA» مرکز ملی علوم در نیومکزیکو و اطلاعات اسپیترز و جیمز کلرک ماکسول بهره جستند. با چنین سرعتی تنها 50 میلیون سال در مقیاس زمانی کیهانی طول می‌کشد تا کهکشانی مشابه عظیم‌ترین کهکشان موجود در جهان به وجود آید.