تحلیل جنبشی ساختارهای منطقه زیاران، جنوب غرب البرز مرکزی

منطقه زیاران در جنوب غرب البرز مرکزی قرار داشته و به دلیل قرار گرفتن در ادامه غربی گسل مشاء و طالقان و همچنبن داشتن

تحلیل جنبشی ساختارهای منطقه زیاران، جنوب غرب البرز مرکزی

جاوید قنبرپور ممقانی، دانشجوی کارشناسی ارشد تکتونیک دانشگاه تربیت مدرس تهران،j.ganbarpour@modares.ac.ir

علی یساقی، دانشیار گروه زمین شناسی دانشگاه تربیت مدرس تهران، Yassaghi@modares.ac.ir

چکیده :

منطقه زیاران در جنوب غرب البرز مرکزی قرار داشته و به دلیل قرار گرفتن در ادامه غربی گسل مشاء و طالقان و همچنبن داشتن توالی از واحدهای پالئوزوییک تا ترشیری محل مناسبی در بررسی تکامل ساختاری جنوب البرز مرکزی محسوب می شود. این منطقه به وسیله گسل طالقان از جنوب، گسل تکیه از شرق و گسل اهورک (ادامه غربی گسل شمال قزوین) از شمال محدود شده است. در این مقاله تحلیل جنبشی این گسل ها و ساختارهای موجود در حد فاصل آنها ارائه شده و سعی شده تا با توجه به ارتباط زمانی بین ساختارهای موجود با فازهای دگرشکلی حاکم بر این منطقه یک الگوی تکامل ساختاری برای جنوب غرب البرز مرکزی ارائه شود. داده های بدست آمده از تحلیل گسل طالقان بیانگر پی سنگی بودن این گسل و تکامل آن درخلال وارون شدگی یک گسل نرمال اولیه حداقل پس از کرتاسه پایانی است. که این وارون شدگی باعث رانده شدن مجموعه های پالئوزوییک و مزوزوییک بر روی واحدهای ائوسن شده است. در ادامه در اثر برخورد نهایی قاره- قاره پلیت عربی با ایران در میوسن، گسل های معکوسی با روند شمال غرب- جنوب شرق مانند گسل تکیه شکل گرفته اند. همچنین این تغییر روند باعث تغییر در سازکار گسل های اصلی منطقه و حرکت راستالغز چپگرد گسل طالقان و حرکت راستالغز راستگرد گسل اهورک شده است. ادامه این حرکت در پلیوسن که با حرکت پوسته خزر بسمت جنوب_ جنوب غرب همراه بوده است زمینساخت ترافشارش چپگرد در البرز حاکم شده و تجدید فعالیت گسلهای پی سنگی مانند سازوکار چپگرد بعد از پلیوسن گسل طالقان را در پی داشته است که اثر آنها بصورت تشکیل گسل های کوچکتر در داخل منطقه و از نوع ریدل بوده است.

کلید واژه ها: منطقه زیاران، گسل طالقان، گسل اهورک، گسل تکیه، زمین ساخت وارون، ترافشارش چپگرد

کلید واژه ها: تهران