تخمین شاخص شکنندگی تراورتن­های دنگله کهریز با استفاده از شاخص بار نقطه ­ای

تخمین شاخص شکنندگی تراورتن­های دنگله کهریز با استفاده از شاخص بار نقطه­ای

سامان کارگریان1، محمدحسین قبادی2، حسن محسنی3، غلامرضا خانلری1

دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه زمین شناسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

Samankargarian85@yahoo.com

دانشیار، گروه زمین شناسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

amirghobadi@yahoo.com

Khanlari@basu.ac.ir

استادیار، گروه زمین شناسی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران

mohseni@basu.ac.ir

 

چکیده:

شکنندگی یکی از مهم­ترین ویژگی­های مکانیکی سنگ است. در حال حاضر روش استاندارد برای اندازه­گیری مستقیم شکنندگی سنگ در دسترس نیست. بنابراین روش­های غیر مستقیم برای بدست آوردن شکنندگی ، تابعی از مقاومت سنگ است. در این پژوهش از اطلاعات اولیه به دست آمده از آزمایشات تراورتن­ استفاده شده و ارتباط بین شاخص بار نقطه­ای و مفاهیم شکنندگی برای این سنگ بررسی شده است. سه مفهوم برای شکنندگی استفاده شده که شامل B1 (نسبت مقاومت تراکم تک محوری به مقاومت کششی)، B2 (نسبت تفاضل مقاومت تراکمی تک محوری و مقاومت کششی به جمع مقاومت تراکمی تک محوری و مقاومت کششی) و B3 ( نسبت حاصل ضرب مقاومت تراکمی تک محوری و مقاومت کششی تقسیم بر دو). ارتباط سه مفهوم شکنندگی توسط شاخص بار نقطه­ای برای سه حالت خشک، مرطوب و اشباع با استفاده از تحلیل ضریب همبستگی مورد بررسی قرار گرفت. بین شاخص بار نقطه­ای و B3 یک ارتباط نزدیک وجود دارد و بین شاخص بار نقطه­ای و مفاهیم B1 و B2 ارتباط قابل توجه­ای به دست نیامد.

کلمات کلیدی: شاخص شکنندگی، مقاومت تراکمی تک محوری، مقاومت کششی، شاخص بار نقطه­ای، تراورتن