استفاده از دور سنجی به منظور بررسی ناهمگنی های ساختاری در زون زاگرس

دسته دورسنجی و GIS
گروه سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور
مکان برگزاری هجدهمین گردهمائی علوم زمین
تاريخ برگزاری ۲۵ بهمن ۱۳۷۸
روند چین خوردگی های زاگرس از غرب به جنوب شرق در تغییر است. بطوریکه از شمال غربی- جنوب شرقی (در غرب) بطور تدریجی تبدیل به شمال شرقی- جنوب غربی (در جنوب شرق) می شود. در برخی نقاط در اثر تاثیر گسل قطر- کازرون یا سایر گسلهای محلی، امتداد محور بعضی از چین خوردگیهای زاگرس تغییر می کند. از این جمله می توان به منطقه ای واقع در 80 کیلومتری جنوب شرق شهرستان خور موج واقع در استان بوشهر اشاره کرد. در این منطقه دو تاقدیس به نامهای نمک درنگ وجود دارد که تاقدیس نمک از امتداد اصلی چین خوردگی زاگرس در این محدوده یعنی شمال غرب- جنوب شرق تبعیت می کند. ولی امتداد محور تاقدیس درنگ عمود بر آن است. بر اساس مطالعه درزه های موجود در یال تاقدیسهای نمک و درنگ که به روش دور سنجی و با استفاده از عکسهای هوایی و ماهواره ای انجام شده و با درنظر گرفتن مدل تفهیمی جنبشی
(conceptual Kinematic model )و نقشه های مختلف تهیه شده برای این دو تاقدیس می توان نتیجه گرفت که امتداد نیروهای وارد بر تاقدیسهای فوق عمود بر یکدیگر بوده و محل برخورد یالهای این دو تاقدیس بصورت گسلی است که می تواند شاخه ای از گسل راست لغز قطر- کازرون باشد. این گسل که در نقشه های زمین شناسی نشان داده نشده می تواند عامل برقراری ارتباط هیدرو ژئولوژیکی بین دشتهای جاشک و آبدان باشد. این موضوع در نقشه های سطح ایستابی ترسیم شده برای منطقه به وضوح قابل تشخیص است. در این مقاله علاوه بر تحلیل علل تغییر امتداد در تاقدیس درنگ، احتمال وجود گسل در محل برخورد این دو تاقدیس بررسی می شود و با توجه به نقشه های سطح ایستابی مسئله انتقال آب زیرزمینی توسط این گسل مورد بحث قرار می گیرد.

کلید واژه ها: سایر موارد