شناسایی و تقلیل منابع عدم قطعیت (نایقینی) در مدلسازی آبهایزیرزمینی با استفاده از روش واسنجی (کالیبراسیون) خودکار تعیینی

دسته زمین شناسی مهندسی
گروه سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور
مکان برگزاری بیست و دومین گردهمائی علوم زمین
نویسنده بهرنگ یوسفی ناغانی، محمدجواد عابدینی، مزدا کمپانی زارع
تاريخ برگزاری ۲۲ آذر ۱۳۸۴
متن اصلی:
     در مدلسازی آبهای زیرزمینی، منابع عدم قطعیت را می‌توان به؛ عدم قطعیت ناشی از معادله حاکمه و متغیرها، عدم قطعیت ناشی از پارامترهای مدل و پروسه بهینه‌سازی آنها، عدم قطعیت ناشی از مشاهدات و عدم قطعیت ناشی از داده‌های پیش‌بینی تقسیم‌بندی نمود. شناسایی و کاهش این منابع عدم قطعیت در مدلسازی از اهمیت خاصی برخوردار است. در این تحقیق، پس از ساخت مدل تفهیمی آبخوان داریان در استان فارس بکمک نرم‌افزار MODFLOW، از روش خودکار رگرسیون غیر خطی برای کالیبراسیون آن استفاده شده است. این روش علاوه بر واسنجی مدل و مهبا کردن مقادیر بهینه پارامترها، اطلاعات جانبی مفیدی نیز فراهم نموده که از آنها برای ارزیابی صحت ساختار مدل و شناسایی و تقلیل منابع عدم قطعیت نوع اول و دوم استفاده شده است. تقلیل میزان عدم قطعیت در ساختار مدل مذکور باعث بهبود در نتایج حاصله شده است

کلید واژه ها: سایر موارد