بازنگری وتعیین حدودساختاری زیرپهنه زاگرس خردشده درمنطقه ده بید – شیراز

دسته لرزه زمین ساخت
گروه سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور
مکان برگزاری بیست و چهارمین گردهمایی علوم زمین
نویسنده طهمورث یوسفی ، منوچهر قرشی ، عبدالله سعیدی ومحمدرضا قاسمی
تاريخ برگزاری ۰۹ اسفند ۱۳۸۴

چکیده

محدوده ى مورد بررسى بخشهاى مرکزى تا شمالى استان فارس را دربر مى گیرد. این محدوده باتوجه به مطالعات قبلى جزئى از پهنه سنندج- سیرجان و زیر پهنه ى زاگرس بلند ، با مرزهاى مبهم، درنظر گرفته شده است. در این نوشتار با توجه به نتایج حاصله از برداشت هاى صحرایى، در طى تهیه ى نقشه هاى زمین شناسى (با مقیاس ۱:۱۰۰۰۰۰) منطقه ودیگر مستندات ى چون نقشه هاى مغناطیس هوایى، تصاویر ماهواره اى وویژگیهاى جغرافیایى، مرزهاى رسوبى- ساختارى زون هاى موجود در منطقه مورد بازنگرى قرار گرفته است، بگونه اى که مرز جنوب باخترى زیرپهنه ى زاگرس بلند نسبت به مرز تعیین شده ى قبلى آن حدود ۴۰ کیلومتر اختلاف دارد، در این مقاله مرز یاد شده در شمال سعادت آباد واسنجان وجنوب کوه برآفتاب ، کله بادى ودال نشین منطبق برگسله ى مغناطیسى F-۴۶ تعیین گردیده است . وضعیت مرز شمال خاورى آن نیز با پهنه سنندج- سیرجان بطور دقیق ردیابى و مشخص گردیده است که این مرزدرطول گسله ى مغناطیسى   درجنوب کوه سفید، بخشى از گسله ى مغناطیسى ده بید و گسله ى F-۶۴۳ درمرز کوه و دشت درشمال تاخاور ده بید تعیین گردیده است.

 

 

 

 

Abstract

                                                                                       

The area under study covers the central to north parts of the <?xml:namespace prefix = st۱ ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:smarttags" />Fars۱:place> province . This area assigned as parts of the Sanandaj- Sirjan Zone and the High۱:PlaceName> Zagros۱:PlaceName> Subzone۱:PlaceType>۱:place> in previous studies, although the borders were uncertain. In this study attempts are made to determine the mentional borders detail as possible . Our suggeste of  Southwest border of High Zagros is about ~۴۰ km far than from previous border. This border is coincided with T-۴۶ basement lineament in North of Saadat Abad and Arsenjan and south of Dalnshin mountain. Consequently , Northeast border of High Zagros is coincided with T-۳ , T-۶۴۳ and Dehbid basement lineaments bordering in North to east of Dehbid.

مقدمه :     

گستره ی مورد بررسی، حد فاصل شیراز – ده بید در بخشهای مرکزی تا شمالی استان فارس را در بر میگیرد. این محدوده بخشی از پهنه ی زاگرس، درکمربند کوهزایی آلپ – هیمالیا  را شامل می شود. پهنه ی زاگرس در مرز شمالی خود به زون سنندج – سیرجان و دنباله ی جنوب خاوری آن به گسل میناب (زندان ) و در شمال باختری ، تا بلندی های خاور عراق و جنوب خاور ترکیه و نهایتا" در بخشهای جنوب تا جنوب باختری تا خلیج فارس ادامه دارد. در باره چگونگی پیدایش این نوار چین خورده و مناطق پیرامون آن دیدگاه های متفاوتی وجود دارد ، بگونه ای که مرز شمالی زاگرس را گروه زیادی منطبق بر راندگی اصلی زاگرس و گروهی چون علوی (1991)و فالکن(1967)محل آن را در جنوب باختری کمان ارومیه –بزمان میدانند.اما آنچه که در تمام گروه ها تا حدودی مشترک است و یا تقریبا" مشابه و مورد تایید جمیع زمین شناسان است، پهنه بندیهای انجام شده است، که در این ارتباط زاگرس از لحاظ ساختاری و ریخت زمینساختی به دو زیر پهنه ی راندگی ها و زاگرس چین خورده تفکیک شده است. بطوری که زیر پهنه ی راندگی ها با توجه به ویژگیهای خاص خود به نام های زاگرس بلند، پهنه راندگی ها (اشتو لکین1968)، پهنه راندگی های هم پوشان(فالکن1969)، زاگرس داخلی و زون خرد شده معرفی گردیده است، وزیر پهنه ی زاگرس چین خورده با نام زاگرس بیرونی معرفی شده است.

 در ارتباط با محدوده ی مورد بررسی زمین شناسان چون بربریان ، هینز و مک کویلن ،Sengor (1990) و برشهای ساختار و نقشه هایی که توسط شرکت نفت منتشر شده ، نقشه تکتونیک ایران نوگل سادات ، نقشه پهنه بندی رسوبی – ساختاری عمده ایران ( آقا نباتی،1983 ) و برشهای ساختاری که توسط علوی بصورت مدلهای تکتونیکی تهیه شده ، مرز شمالی زاگرس بلند را در محدوده ی جنوب اقلید و در جوار پهنه سنندج - سیرجان و مرز جنوب باختری این زیر پهنه را در محدوده ی شیراز(کوه بمو) تعیین نموده اند. در این مقاله براساس اطلاعات حاصله ازبرداشت های صحرایی درطی تهیه ی نقشه های 1:100000متعدد (یوسفی- ط ، نقشه های سیوند ، آباده طشک، رونیزو....) و دیگر نقشه های زمین شناسی و عکسهای ماهواره ای و نقشه مغناطیس هوایی ( موسسه ژئوفیزیک) که محدوده ی مورد بررسی و مناطق پیرامون آن را در بر میگیرد ، مرزهای رسوبی- ساختاری زاگرس بلند مورد بازنگری قرار گرفته و مرز محدوده ی شمال خاوری این زیر پهنه و بویژه مرز جنوب باختری آن( که مسافت زیادی با بخشهایی که قبلا" در نظر گرفته شده متفاوت است) ردیابی و مشخص گردیده است. در اینجا به تشریح آن میپردازیم .

 

-            بررسی ساختاری وزمین شناسی محدوده مورد بررسی

 گستره مورد بررسی از شمال شهر ده بید تا دشت شیراز را در بر دارد، که در گذر از پهنه های شمال خاوری به جنوب باختری، از مهمترین تغییرات در ویژگیهای زمین شناختی و زمین ساختی منطقه ، میتوان به وجود پهنه های ساختاری سنندج –سیرجان، زیر پهنه ی زاگرس بلند و زیر پهنه ی چین خورده ی زاگرس و بخشی از پهنه رادیولاریتی –افیولیتی اشاره کرد. در این راستا ، روند کاهنده ی سن واحد های سنگی برونزدها نیز بارز است، برافراشتگی دشتها در پهنه های شمالی نسبت به پهنه های جنوبی با اختلاف بلندای نزدیک به 1000متر از جمله نمودهای نابهنجار منطقه نیز میباشد که همسو با این چنین ناهمسانی های ساختاری نابهنجاری های بارزی نیز در ژرفای پی سنگ مغناطیسی منطقه (نقشه های مغناطیس هوائی اقلید وشیراز )دیده می شود ، اختلاف ژرفای پی سنگ مغناطیسی در برخی بخشها نزدیک به 5000متر می باشد .

آرایه ی محور چین خوردگیها و گسیختگی های منطقه بطور غالب، روندی شمال باختر – جنوب خاور هم راستا با رویداد زاگرس را دارا است ، ساز وکار گسلش های بنیادی منطقه راندگی است. اگر چه گسیختگیها با ساز و کار راندگی در جای جای گستره نمود دارند اما به سوی جنوب باختر نرخ جابجائی این گسیختگی ها همراه با بلندای ستیغ تاقدیسهای موجود رو به کاهیدن میگذارد.

چنانچه اشاره شد منطقه ی مورد بررسی درچهار پهنه و زیر پهنه ( zone-subzone ) ساختاری مهم واقع شده است و مرز این پهنه ها تماما" نابهنجار و گسلی است و به طور معمول این نابهنجاری ها به صورت پهنه های برشی و گسلی نمود یافته اند که در اینجا با توجه به گسیختگی های بنیادی و تفاوت های ساختاری بارز ایجاد شده در مسیر گذر گسیختگی های بنیادی ، پهنه های ساختاری موجود را بررسی مینمائیم.

 

- پهنه ی ساختاری سنندج- سیرجان 

این پهنه بصورت ساختارهای نواری در بخشهای خاوری – شمالی و شمالی باختری ده بید نمود دارد. از لحاظ ویژگیهای سنگ شناسی این پهنه غالبا" در بر دارنده ی مجموعه ی دگرگونی چون دگرگونی توتک ، سوریان و کولی کش و سنگ آهک های تخریبی همرا با سنگهای آتشفشانی ، شیل و ماسه سنگ با سن ژوراسیک - کرتاسه واندگی رسوبات ترشیاری است. ساختار کلی این پهنه گویای وجود توده های نابرجایی است که در قالب حجم های بزرگ فرا رانده و شدیدا" خرد شده نمود یافته اند، وجود ریخت زمین ساخت خاص مناطق تحت فشار و آشفتگی های آشکار در عناصر هندسی و فیزیکی ساختمانهای کوتاه شده و زایش چین خوردگی های بی تقارن است. این پهنه در بر گیرنده ی ساختمانهای نابالغ تا تکامل یافته شوپن، گسله های متعدد فشارشی و محورهای چرخیده در ساختمانهای چین خورده است که با ناهنجاری های مغناطیسی نیز همراه است. این پهنه با توجه به ویژگیهای ساختاری و سنگ شناسی ذکر شده از زیر پهنه ی زاگرس بلند جدا شده است، این مرز در محدوده مورد بررسی ، در جنوب کوه سفید که همخوان با گسله ای با ساز و کار راندگی است که بسمت خاور این گسله تغییر روند داده  و در قالب گسله ی تقریبا" خاوری - باختری نمود یافته است، و در منطقه خاوری ده بید در جنوب کوههای باغو( سیمکان) و جنوب کوه خطابون در امتداد گسیختگی  با ساز و کار  راندگی و راستای شمال باختر – جنوب خاور مشخص شده است ، به طوری  که این  مرز در شمال و شمال خاوری و خاور ده بید در مرز کوه و دشت واقع شده است که  همخوان با مرز پهنه سنندج - سیرجان با زاگرس می باشد که مرز یاد شده در این منطقه در امتداد سه تکه گسله ی یاد شده، از یک پهنه گسیختگی می باشد.

 

- زیر پهنه زاگرس بلند

چنانچه اشاره شد پس از تعیین مرزجنوب – باختری زون سنندج- سیرجان در منطقه ده بید ، به سمت جنوب ده بید ، زیر پهنه زاگرس خرد شده گسترش  یافته است . از دیدگاه سنگ شناسی کهن ترین رخنمونهای این زیر پهنه را واحد آهکی – ماسه سنگی پرمین در کوه علی آباد ( در شمال کافتر ) و کوه برآفتاب ( در جنوب کافتر) تشکیل میدهد و جوانترین رخنمون مربوط به واحد آهکی ائوسن (سازند جهرم ) و بیشترین رخنمونها را سنگهای ژوراسیک و کرتاسه دارد.

چنانچه اشاره شد جای جای این زیر پهنه، گسیختگی هایی با ساز و کار راندگی رخ نموده اند،  اما بسوی جنوب باختر نرخ جابجائی این گسله ها همراه با بلندای ستیغ تاقدیس های موجود و دشت ها، رو به کاهش میگذارد و لازم به یاد آوری است که ساختمانهای تاقدیسی و ناودیسی کاملی در این زیر پهنه دیده نمی شود  و غالبا" بصورت ساختمانهای تک شیب ،در هم ریخته ی تا ق گون وناوگون ، ساختمانهای چند محوره همراه با تداخل محوری و یا محور نامشخص ، بشدت تکتونیزه و خرد شده و بصورت پولکهای تکتونیکی نمود دارند که از این میان میتوان به کوه علی آباد ، کوه مشکان ( شمال کافتر ) کوه دیدگان و کوه های جنوب باختری  دیدگان و قادر آباد و شمال خاور دریاچه کافتراشاره کرد،که در راستای شمال باختر- جنوب خاور تا خاوری – باختری امتداد دارند و آنچه مشخص است حتی مرز سازند ها دراکثر این رخنمون ها  گسله و نابهنجار  است. چنانچه در کوه دیدگان در نقشه سعادت آباد دیده می شود مرز کلیه سازند ها گسلی بوده و همچنین درکوههای جنوب خاوری قادر آباد و شمال و شمال باختر سعادت آباد چنین وضعیتی دیده می شود و محور ساختمانها در این کوه ها نامشخص ،کوتاه ، بریده بریده، ناقص و یا تداخل دارند ویا غالبا" بر گسیختگی ها منطبق هستند ، که در برداشت های صحرائی خرد شدگی شدید با درزه های فراوان در آنها ،به عنوان یک ویژگی بارز است،( به گونه ای که واحد آهکی ائوسن و دیگر واحد های کرتاسه ، مناسب جهت سنگ ساختمانی ، به دلیل خرد شدگی شدید قابل استفاده نیستند). از این محدوده ، بسوی جنوب باختر تا کوههای برآفتاب ، موسی خانی ، کله بادی ( جنوب کافتر ) ، شمال سعادت آباد و ارسنجان و کوه دال نشین ( در شمال دریاچه طشک ) ،    ساختمانها تا حدودی وضعیت مشخص تری را نشان داده اما با این حال ساختمانهای تاقدیسی و ناودیسی کاملا" مشخصی را نشان نمی دهند به گونه ای که در کوه موسی خانی جنوب خاور دریاچه کافتر ، کوه کله بادی ، شمال باختر سد سیبویه و سعادت آباد محور ساختمانها مبهم و نامشخص است و بسمت ارسنجان ساختمانهای تاقدیسی در قالب  مجموعه ای از تاقدیس – ناودیسهای کوچک با صفحه محوری غیر عادی و برگشته و با تداخل محوری تظاهر نموده است و خرد شدگی در این ساخت ها کاملا" بارز است . تا این قسمت شکل سینوسی ساختهای تاقدیسی و ناودیسی دیده نمی شود بلکه مرزساختمانها کاملا" شکسته و بارز و گسله هستند (  بویژه در بخشهای قادر آباد و کافتر )، که بسمت جنوب  این شکل های سینوسی  در حال نمود یافتن است . لازم به یاد آوری است که شیب صفحه گسله های راندگی غالبا" رو به شمال بوده وبا پیشرفت بسوی جنوب راندگی های، با شیب رو به جنوب نیز افزایش می یابد. در نهایت پس از کوههای برآفتاب ، موسی خانی ، کله بادی، شمال سعادت آباد و ارسنجان و کوه دال نشین، بسمت جنوب ساختمانهای چین خورده بصورت تاقدیس و ناودیسهای پهن و طویل ظاهر شده اند و محور اصلی ساختمانها بوضوح قابل تفکیک و خرد شدگی در رخنمونهای سنگی دیده نمی شود، تنها در محل گذر گسله ها بهم ریختگی ساختاری ایجاد شده است . که از جمله این ساختمانها ی پهن و طویل میتوان به کوه دشتک و کوه حسین و بخشهای شمال آن ، کوه رحمت (شمال تخت جمشید ) کوه سیاه شمال کوه رحمت اشاره کرده و همچنین ناودیسهایی چون کوه قلعه و شهرک و دیگر بخشهای جنوبی آن که تا شیراز، و پس از آن چنین ساختمانهایی به وفور نمود دارند . البته ناگفته نماند که هر چه به سمت جنوب باختر حرکت میکنیم بر میزان تغییر شکل و بهم ریختگی ها کاسته شده و بهم ریختگی ها تنها محدود به محل گسله ها می باشد.  همچنین با ادامه و پیگیری ساختمانهای تاقدیسی بسمت جنوب که در برداشت های صحرائی در نقشه های 1:100000حاصل شد ، بهم ریختگی حاصل از محل گسله ها در تمام تاقدیسهای منطقه دیده شده  وکمتر ساختمان تاقدیسی است که از دچار این گسیختگیها نشده باشد(برخی ازحفاری های ناموفق شرکت نفت،بسبب نادیده گرفتن وجودچنین گسیختگی هایی دربخشهای جنوبی استان فارس شاهدی برپیچیدگی ساختاری در این مناطق  میباشد (حفاری کوه تخته در جنوب باختر قیر و کارزین )) بنابراین بطور کلی در منطقه فارس وجود این گسیختگی ها سبب شده تا نامی تحت عنوان صرفا" چین خورده ساده نداشته باشیم.

بنابر مطالب یاد شده ، جنوب کوه موسی خانی جنوب کوه کله بادی ، سعادت آباد ، ارسنجان و جنوب کوه دال نشین را میتوان بعنوان یک مرز که با ویژگیهای زاگرس بلند همخوانی دارد جدا کرد.

- شایان ذکر است که تغییرات لیتولوژیکی ، یکی دیگر از عوامل جدایش این مرز محسوب می شود، چنانچه سازند هایی چون گدوان وکژدمی (کرتاسه ) در کوه دال نشین و پهنه های شمالی آن نسبت به پهنه های جنوبی این کوه کربناتی تر شده است و همچنین سازند های دیگری چون گورپی و جهرم نسبت به بخشهای جنوبی خود کاملا" یکسان نبوده و با تغییرات رخساره ای بارز همراه است ،چنانچه از مرزمشخص شده بسمت شمال، واحد جهرم  تحت نام آهک ائوسن و در بخشهای جنوبی تر، تحت نام آهک جهرم معرفی شده است. بنابراین مرز ساختاری یاد شده یک مرز تغییر رخساره ای نیز می باشد.

- دراین ارتباط جهت بررسی بیشتر ازاطلاعات نقشه های مغناطیس هوائی اقلید ، شیراز واردکان استفاده و نتایج جالب و در خور توجهی بدست آمد. چنانچه در مطالب قبلی یاد شد مرز شمالی زاگرس بلند با زون سنندج سیرجان در جنوب کوه سفید تعیین گردید که در نقشه مغناطیس این مرز با گسل T3 مطابقت دارد این گسل در قسمت جنوب خاوری این کوه به گسل ده بید ختم می شود . گسل ده بید از شمال ده بید میگذرد و در واقع گسل ده بید در مرز دو زون یاد شده قرار دارد،در ادامه ،گسل ده بید باتغییرمسیر جزئی در پهنه سنندج – سیرجان ادامه می یابد ،بنابراین تنها بخشی ازاین گسل برمرز دو زون منطبق شده است، ودر بخشهای جنوب خاوری مرز زون های یاد شده بر گسل F 643 واقع می شود . در این مرز اختلاف ارتفاع پی سنگ بویژه در محل گسل ده بید در قسمتی که در شمال ده بید واقع می شود حدود 500 متر را نشان می دهد . در ادامه، از این مرز تا محدوده سعادت آباد آنومالی های مغناطیسی و آشفتگی در عمق پی سنگ که بین 500تا 1000 متر بالای سطح تراز دریا بوده دیده می شود و در امتداد گسیتگی46 T   بیشترین اختلاف و ناهنجاری بوجود آمده که در بلوک شمال خاوری گسل، ارتفاع حدودا" 1000متر بالای سطح تراز دریا و در بلوک جنوب باختری، ارتفاع پی سنگ حدود 4000متر زیر سطح تراز بوده که بعبارتی اختلاف عمق پی سنگ در دو طرف گسل نزدیک به 5000متر می باشد ، لازم به ذکر است که این گسل تماما" منطبق با جنوب کوه برآفتاب ، موسی خانی ، کله بادی، شمال سعادت آباد ، ارسنجان و جنوب کوه دال نشین می باشد که این امتداد بر مرز ساختاری که در بحث قبلی نتیجه شد، قرار می گیرد . آنچه که مشخص است این گسل (T-46 ) در جنوب کوه برآفتاب پایان یافته و با توجه به پیگیری وبررسی نقشه های کناری و مطالعه نقشه یاسوج مشخص شده که در انتهای شمال باختری گسل T46 ، مرز ساختاری یاد شده با افت افقی بسمت جنوب باختری و در امتداد گسل T11 که  در سطح نقشه یاسوج تحت نام گسل دنا map  شده است، قرار می گیرد . در امتداد این گسل نیز اختلاف ارتفاع پی سنگ در دو طرف گسل 5000 متر است و با توجه به دسته گسیختگی های فرعی موجود و دگرشکلی های ساختاری درساختمانهای تاقدیسی و ناودیسی و بهم ریختگی ها و تغییرات محوری آنها که در امتداد این افت افقی از بخشهای جنوبی کوه برآفتاب تا شمال اردکان فارس دیده می شود ، وجود گسلی با روند شمال خاور –جنوب باخترتاخاوری- باختری مسجل شده که احتمالا" سبب چنین جابجائی افقی گردیده است .

و اما پس از این مرز که توسط گسل T 46 ایجاد شده پی سنگ مغناطیسی بسمت شیراز یک ساخت ناودیسی و یاخمیدگی (flexure)را نشان می دهد که هسته این ناودیس حدودا" بر جنوب خاوری دشت شیراز (دریاچه مهار لو ) و کوه احمدی واقع شده است که بیانگرواکنش پی سنگ در برابرحجم راندگی های منطقه زاگرس مرتفع و ایجاد یک حوضه پیش بوم (foreland basin ( در شمال مرز یاد شده و یا خمیدگی موضعی در پی سنگ در منطقه (شیراز ) می باشد . این خود یکی دیگر از دلایل مستند برای تعیین مرز ساختاری زیر پهنه ی راندگی ها با چین خورده ی زاگرس در مرز یاد شده است.

- در نهایت ویژگیهای جغرافیایی منطقه نیز مورد بررسی قرار گرفت که در این رابطه با توجه به نقشه های توپوگرافی اقلید و شیراز نتایج زیر حاصل شد. بگونه ای که ناهمسانی بسیاری در بلندای پهنه های شمالی و جنوبی وجود دارد چنانچه سبب تغییرات نمایان آب و هوائی از شمال به جنوب گردیده است و بعبارتی سبب کاهش متوسط دما و افزایش میزان بارندگی سالیانه در پهنه های شمالی در دشت ده بید و بخشهای شمالی سعادت آباد شده است و بخشهای شمالی تحت عنوان سرحد (یعنی بخشهای سرد سیر) و بخشهای جنوبی از سعادت آباد و ارسنجان بسمت جنوب بعنوان مناطق گرمسیر متداول است . چنانچه دشت شمالی کوه دال نشین با ارتفاع متوسط 2100 مترو دشت های جنوبی کوه دال نشین، ارتفاع 1500 متردارد(اختلاف ارتفاع دو سوی کوه 600 متر) ، دشتهای شمالی سعادت آباد ودشت های جنوبی آن 400 متر اختلاف بلندا دارد ودامنه ی کوه برآفتاب تا دشتهای جنوبی تر آن حدود 700 متر اختلاف ارتفاع دارند، در صورتی که پس از این اختلاف ارتفاع بارز ، بسمت جنوب بلندا بصورت تدریجی ونا محسوس کم می شود. بنابراین از لحاظ جغرافیائی و ارتفاعی نیز مرزی شاخص در امتداد جنوب کوه برآفتاب ، جنوب کوه کله بادی ، جنوب سعادت آباد و ارسنجان و جنوب کوه دال نشین دیده می شود که این مرز نیز با مرزی که از لحاظ ساختاری رو سطحی و تغییر رخساره و ساختار زیر سطحی (داده های نقشه مغناطیس هوایی) تشریح شد همخوانی دارد.

در اینجا لازم است اشاره شود که زون رادیولاریتی – توربیدایتی با ویژگیهای رسوبی – ساختاری خود بخشهای شمال خاوری شیراز در محدوده کوه دال نشین تا کوه خانه کت و بخش خاوری تا شمالی ارسنجان ، منطبق بر زیر پهنه زاگرس بلند و بخشهایی از زیر پهنه چین خورده ی زاگرس منطبق می باشد.

 

نتیجه گیری

1-        مرز شمالی خاوری زاگرس بلند در شمال باختری ده بید در جنوب کوه سفید منطبق بر گسل T -3  و در شمال ده بید منطبق برگسل ده بید ( مغناطیس هوائی ) و خاور – جنوب خاوری  ده بید بر گسل  643F   (نقشه مغناطیس) و در مرز کوه ودشت واقع شده است.

2-        مرز جنوب باختری زیر پهنه خرد شده ی زاگرس برطبق نقشه مغناطیس هوائی و ویژگیهای ساختاری و حتی جغرافیائی در جنوب کوه برآفتاب ، موسی خانی ، کله بادی ، دشت سعادت آباد ، ارسنجان و جنوب کوه دال نشین واقع شده که منطبق بر گسل مغناطیسی   F46  است

3-        گسله های تعیین شده درنقشه ی مغناطیس هوائی در این منطقه با آنچه که در سطح قابل map است تقریبا"مطابقت دارد .

4-        در نهایت میتوان اظهار کرد که مرزی که تحت نام خرد شده ی زاگرس در محدوده شیراز یا جنوب کوه بمو تعیین شده مرزی غیر واقعی بوده و بلکه این مرز حدود 40 کیلومتر بالاتر (بسمت شمال خاوری) ، در منطقه سعادت آباد واقع شده است .

5-        از سعادت آباد بسمت جنوب تا خلیج فارس که جزء زیر پهنه چین خورده زاگرس محسوب می شود رخنمونی از ساختمانهای چین خورده وجود ندارد که متاثر از گسیختگی های بزرگ و دگر شکلی های قابل توجهی در پهلوهای جنوبی و شمالی آنها  نباشد، بنابر این نام زیر پهنه چین خورده ساده نام مناسبی نبوده و باید نامی باشد تا پیچیدگی ساختاری آن را بیان کند .

    6 – ازلحاظ اقتصادی : سنگهای تزئینی و ساختمانی واحدهای کرتاسه و ائوسن در شمال مرزیاد شده خردشده ودر بخش های جنوبی جهت استخراج مناسب ترند و همچنین با جا به جایی مرز خرد شده به سمت شمال ، مناطق امید بخش جهت اکتشاف منابع گازی در محدوده شیراز وسیع ترمیشود.               

                                                                                                                                  

منابع

یوسفی-ط،نقشه ی زمین شناسی ارسنجان با مقیاس 1:100000 ،انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

شهیدی-ع،نقشه ی زمین شناسی دهبید با مقیاس 1:100000 ،انتشارات سازمان زمین شناسی کشور

یوسفی-ط،نقشه ی زمین شناسی سیوند با مقیاس 1:100000 ،انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

یوسفی-ط،نقشه ی زمین شناسی رونیز با مقیاس 1:100000 ،انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

جعفریان،نقشه ی زمین شناسی اقلید با مقیاس 1:100000 ،انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

اویسی-ب،نقشه ی زمین شناسی سوریان با مقیاس 1:100000 ،انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

یوسفی-ط،نقشه ی زمین شناسی آباده طشک با مقیاس 1:100000 ،انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

عندلیبی –یوسفی-اویسی ،نقشه ی زمین شناسی شیراز با مقیاس 1:100000 ،انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

یوسفی-ط،نقشه ی زمین شناسی قیر با مقیاس 1:100000 ،انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

آقانباتی، کتاب زمین شناسی ایران، انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

نقشه ی زمین شناسی اقلید با مقیاس 1:250000 ،انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

نقشه ی زمین شناسی شیراز با مقیاس 1:250000 ،انتشارات شرکت نفت.

نقشه ی زمین شناسی ایران با مقیاس 1:1000000،انتشارات شرکت نفت.

نقشه ی مغناطیس هوایی اقلید با مقیاس 1:250000 ، انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

نقشه ی مغناطیس هوایی شیراز با مقیاس 1:250000 ، انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

نقشه ی مغناطیس هوایی اردکان با مقیاس 1:250000 ، انتشارات سازمان زمین شناسی کشور.

نوگل سادات- نقشه ی تکتونیک ایران با مقیاس 1:1000000 .

نقشه های توپوگرافی منطقه ی مورد بررسی با مقیاس 1:250000 ،انتشارات سازمان جغرافیایی کشور.

Sengor پهنه بندی منطقه زاگرس (1990) مقاله .

نقشه ی برش های ساختاری منطقه ی زاگرس ، انتشارات شرکت نفت .

کلید واژه ها: سایر موارد