مطالعه گرانیتوئیدهای نوع I در کوه سرنوسر خراسان

دسته پترولوژی
گروه سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور
نویسنده سیداحمد مظاهری
تاريخ برگزاری ۰۶ شهریور ۱۳۸۰
توده گرانیتوئیدی نوع I سرنوسر با سن احتمالی ائوسن پسین تا الیگوسن پیشین در 30 کیلومتری جنوب شرقی شهر خواب واقع شده است. گرانیت سرنوسر یک هورنبلند بیوتیت گرانیت با بافتهای متفاوت است که عمدتاٌ حاوی کوارتز، اورتوکلاز (پریتیتی)، پلاژیوکلاز (An25-35)، بیوتیت قهوه ای و هورنبلند سبز «کانیهای اصلی»، اسفن، زیرکان، مگنتیت و آپاتیت «کانیهای فرعی» و سرسیت، کلریت، آکتینولیت، پیریت و کالکوپیریت «کانیهای ثانوی» و اکسیدها و هیدروکسیدهای آهن و کائولن «کانیهای هوازدگی» می باشد. براساس سن سنجی به روش K-Ar سن کوه سرنوسر 1+38/4 میلیون سال است.
گرانیت سرنوسر از نظر ترکیبی هتروژن بوده و به چهار گروه آلکالی گرانیت، سینوگرانیت، مونزوگرانیت و گرانودیوریت قابل تقسیم است. گرانیتها در قسمت شرقی توده غنی از K بوده و دارای Fe, Ca کمتری می باشند. این سنگها همچنین از نظر Sr , Rb نسبت به سایر قسمتها غنی شدگی نشان می دهند در صورتیکه از نظر میزان Zr , Cu فقیرند.
مطالعه ایزوتوپهای پایدار 18Oنشان داده است که نمونه های حاشیه ای گرانیت غنی شدگی عمده ای در میزان 18O نشان می دهند (14+تا 14/4+ در هزار). این افزایش 18O احتمالاٌ با مرحله ماگماتیکی تبادل ایزوتوپی اکسیژن بین پلوتون و سنگ های دیواره قابل توجیه می باشد.

کلید واژه ها: سایر موارد