دیاپیرهای دگرگونی در آلپ و آپنین

     متامورفیزم عموما به لایه بندی پوسته ای پایدار با چگالی فراینده سنگ بسوی ژرفا رهنمون می گردد. با وجود این انواعی از بالا آمدگی گنبدی از میان سنگهای پوشاننده یا به درون آنها در محیط های دگرگونگی بچشم می خورد. این رویدادها از پرهای پوشه زمین نتیجه می شوند: چین خوردگی های رویهم آناتکسی ، بالا آمدگی های ایزوستاری بهنگام گسترش ، افزایش حجم بوسیله رخنه سیال، لایه گذاری ناپایدار بدنبال روراندگی یا ترکیبی از این فرایندها، اما در بیشتر موراد، دخالت و اثر هر یک از این مکانیسم ها مبهم باقی نمی ماند.
دو محل بالاآمدگی گنبدی دگرگونه ای به تفصیل نشان داده می شود.
1- در شبه جزیره ایتالیا، سرپانتینیت های سفره های افیولیتی لیگودین نشانه هایی از بالاآمدگی را در راستای گسله های تغییر شکل یا تغییر کشش به نمایش می گذارند. ئیدراته شدن و کربناتی شدن (اوفی کلسیتی شدن) چگالی پروتولیت اولترا مافیکی را حدود 20% کاهش داده است. همراه با جنبندگی فزاینده، این امر یک بالا آمدگی دیاپیری و سوراخ شدگی پوسته اقیانوس را سبب گردیده دیاپیرها به کف اقیانوس رسیدند، که نشانه آن شکستگی های پر شده از رس های دریاهای ژرف و بوسیله یک پوشش نامنظم و اغلب پوشش نازکی از خرده سنگهای بازالتی است. این ردیف افیولینی غیرعادی بوسیله چرت های رادیو لاریتی ژوراسیک و آهکهای پلاژیک کرتاسه پوشیده شده است. در هنگام فازهای فشردگی پس آیند (اگوسن و میوسن) و بالا آمدن کف اقیانوس، زونهای افی کلسیتی که از دیدگاه مکانیکی ضعیف ترند، جایگاههای مساعدی برای سطح رورانش بودند.
2- در آلپ مرکزی یک سری پنجره های تکتونیکی و نیمه – پنجره ها از درون سفره های پی سنگ پوشش گشود، شده اند. لایه بندی پوسته ای ناپایداری از رانش سنگها پوسته ای متراکم پائینی (کنیزیژیت، آلکوژیت) بر روی به هنگام دگرگونی تدریجی و گرم شدن تا دمای بیش از 500 درجه سانتی گراد، مواد فشرده شده پنجره تورن به جنبش در آمده و گنبدهای بیضوی شکل نفوذی را با دامنه 10 کیلومتر و طول موج 5 کیلومتر تا 100 کیلومتر پدید آورد.
روشهای P-T (مطالعات تعادل کانی ، سیالات در گیرو بررسی های مسیر شکاف آپاتیت) مویدیک انبساط ایزوترمال پس آیند به میزان 5-7 کیلو باراست، که نشان دهنده ای است از یک بالاآمدگی تند 15-20 کیلو متر. بررسی های ساختاری، فروکش کردن تنش در پیرامون بالاآمدگی گنبدی و یک خطوارگی کشش را آشکار می سازد. که بخشی از آن را می توان به دگرگونی دیاپیری نسبت داد.

کلید واژه ها: سایر موارد