کنش رویاروی دیاپیریسم ، رویش کلاهک سنگ و انحلال نمک در یک حوضه رسوبی – هلند شمالی

     در زمان پرمین، حوضه رسوبی بزرگی از انگلستان تا لهستان گسترش یافت در بخش مرکزی این حوضه، تبخیرها نهشته شدند. در دوره های مختلف زمین شناختی نیز تکتونیکهای نمکی روی داده است. بسته به شرایط اقلیمی در دوره های دیاپیریسم، ممکن است تارک گنبدهای نمکی نمایان و در سطح دستخوش فرسایش یا انحلال در آبهای زیرزمینی گردیده باشد. احتمال میرود که انحلال، علت جایگیری کلاهک سنگ در بیشتر گنبدهای نمکی از انیدریت تشکیل شده است بوده باشد. از آنجا که انحلال زمانی پیشرفت میکند که آبهای زیرزمینی محیط ناسیر باشند، امکان دارد تثبیت در وضع بوجود آمده باشد.
مشابهت های (simulation) کامپیوتر ثابت می کنند که پرهای نمکی (salt plumes) در جریان آبهای زیرزمینی یک گنبد نمکی به گنبدهای نمکی دیگر میرسند و باین ترتیب مانع انحلال بیشتری می شوند. اعتبار این الگوها را می توان تا درجه ای در محاسبه تعادل نمک در سیستم آبهای زیرزمینی و در مقدار تشکیل کلاهک سنگ دریافت.
با کمک ایزوتوپها و مواد اندک در آبهای زیرزمینی یک پهنه مورد بررسی ثابت شده است که خاستگاه بخش بزرگی از نمکهای محلول، گنبدهای نمک می باشد، خاستگاه بخش کوچکی از آنها نیز آب دریا است. وجود آب نسبتا جوان دارای سنی کمتر از 50000 سال به روش کربن 14 درجه در ژرفای 600 متری ، مساله پیچیده ای را پدید آورده است. در این باره یک فرضیه آن است که در دوره شرایط اقلیمی بسیار سرد، در سیستم آب زیرزمینی بسختی آشفتگی روی داده است. در حالیکه در حدود 200 متر خاک با لایخ بسته، گردش آبهای ژرفی تشدید گردیده است.
فشار کنونی آبهای زیرزمینی نمی تواند نفوذ آب جوی را توضیح دهد. یک نتیجه این فرضیه آن است در دوره هایی بدر ازای حدود ده هزار سال ، یک پدیده انحلال نمک سنگ رخ داده که با دگرگونی شدن شرایط سطحی به کندی گراییده است. این فرضیه هم اکنون به کمک الگوبندی (madelling) کامپیوتری یک سیستم حالت ناپایدار مورد پژوهش قرار دارد.

کلید واژه ها: سایر موارد