طبقه بندی حساسیت ذاتی واحدهای سنگ و خاک به فرسایش ( ایران مرکزی - حوزه کویرهای درانجیر و ساغند )

     ویژگیهای ذاتی واحدهای سنگ شناسی عموما تابع ترکیب کانی شناسی و بافت است که عمده عوامل مؤثر و تعیـین کننـده در پتانسیل هوازدگی و فرسایش پذیری سازندها می باشند . بررسی حساسیت واحدهای سنگ و خاک به فرسایش در ایـن حوزه بر مبناء ویژگیهای ذاتی سنگ بکر انجام گرفته است . برای این منظور ضمن بررسی ریخت شناسی، زمـین شناسـی - چینه شناسی و ویژگیهای مقاومتی واحدهای سنگ و خاک در حوزه درانجیر و ساغند در ایران مرکزی اسـتعداد فرسـایش پذیری حوزه مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت . کل واحدهای سـنگ و خـاک حـوزه در ده رده مقـاومتی و حساسـیت بـه فرسایش قرار می گیرند . با توجه به شاخص درصد فراوانی نسبی ردهای مختلف در این حوزه میتـوان حـوزه کویرهـای درانجیر و ساغند را یک حوزه نسبتا متعادل دانست بطوریکه واحدهای فرسایش پذیر و رسوب زا با رده متوسط بـه پـائین نسبت به واحدهای مقاوم با پتانسیل فرس ایش پذیری کم واقع در رده های متوسط به بالا دارای پراکنش سطحی نزدیک بـه هم میباشند

کلید واژه ها: یزد