بررسی رودخانه میناب از لحاظ ژئومورفولوژی و زمین شناسی و نقش این عوامل در فرسایش بستر و کناره های آن (از سد میناب تا تنگه هرمز)

     چکیده:
   مطالعات ژئومورفولوژیکی و دینامیکی انجام شده بر روی رودخانه میناب نشان می دهد که قسمت عظیمی از تغییرات ایجاد شده بر روی بستر و کناره های این رودخانه؛ در اثر جریان آب (سیلاب) دبی، رسوبها (کمیت و نوع آنها) و جنس مواد بستر می باشد این عوامل در آب شکستگی و روسوب گذاری در خمهای رودخانه دارای اهمیت فراوانی هستند، به این ترتیب که جریان ثانویه همواره با بابستر سبب آب شکستگی کناره های خارجی و روسوب گذاری در کناره های داخلی می گردد این جریان پس از گذشتن از خم بزرگ رودخانه، توسعه یافته و سبب فرسایش بستر و کناره های رودخانه گردیده است این فرایند باعث ایجاد خم های نامتوالی و نا منظم در طول رودخانه شده است. مطالعات انجام شده بر روی مقاطع عرضی پایین دست مئاندر رودخانه نشان می دهد که پیچهای مئاندر در طول زمان به آهستگی به سمت پایین دست رودخانه در حرکت هستند در نتیجه طول و عرض خمها با افزایش دبی و شیب در اثر آورد رسب های بالا دست افزایش یافته و نهایتا سبب مارپیچی شدن رودخانه می گردد. هر گونه تغییری در مصالح کف و کناره های رودخانه میناب می تواند سبب ایجاد تغییراتی در ویژگی های مارپیچهای پایین دست شده و آنها را از حالت منظم و تحت کنترل خارج ساخته و به یک معضل بسیار شدید محیطی تبدیل سازد.
   واژگان کلیدی: ژئومورفولوژی، مئاندر، فرسایش، سد میناب.

کلید واژه ها: هرمزگان