مطالعه و ارزیابی اندیس های معدنی (اندیس معدنی در کامو- الگوی مطالعاتی)

مطالعه و ارزیابی اندیس های معدنی (اندیس معدنی در کامو- الگوی مطالعاتی)
   چکیده:
   آثار و شواهد معدنی به صورت رگ، رگچه، عدسی، و کانی های پراکنده در متن سنگ در بسیاری از مناطق پتانسیل دار رخنمون دارند و بعضا نشانه ای از توده های کانی ساز پنهان می باشد.
   بررسی این آثار اهمیت اساسی و بنیادی در طرح و برنامه ریزی اکتشافی دارند، که می توان آن را به عنوان مطالعه توجیهی مطرح کرد. این بررسی ها اگر به طور صحیح صورت گیرد، در طی درست و پائین آوردن هزینه اکتشاف و همچنین در بالا بردن ضریب اطمینان از به ثمر رسیده مطالعات اکتشافی تأثیر به سزایی دارند.
   گاهی زمین شناسان اکتشافی با برخورد با آثار و اندیس های معدنی سلیقه ای عمل می کنند و روش های مختلفی را جهت مطالعه و ارزیابی بر می گرینند. روش مطالعه انتخاب شده باید بتواند حداقل به اهداف زیر جوابی قانع کننده، علمی، منطقی، و مبتنی بر شواهد زمین شناسی و معدنی بدهد.
   1- تشخیص وجود سنگ میزبان مناسب (پتانسیل دار)
   2- تشخیص نوع کانی سازی از نظر منشا و رابطه با سنگ میزبان
   3- تشخیص عناصر و کانی های پاراژنز
   4- تعیین عیار عناصر و کانی های تشکیل دهنده کان سنگ
   5- بررسی حضور احتمالی کانی سازی پنهان
   6- تعیین سطح فزسایش فعلی مناسب جهت اکتشاف
   7-ارائه طرح و روش مناسب جهت اکتشاف
   اندیسی معدنی دره کامو (آبرد) واقع در شمال شهرستان جوشقان قالی به عنوان نمونه و الگویی برای مطالعه و ارزیابی اندیس های معدنی مطرح می گردد. منایج حاصل از این مطالعه به اکثر سؤالات فوق جواب قانع کننده داده است. روش اعمال شده در ارزیابی اندیس مذکور به طور مستقیم بر حضور مواد کانساز توام با شواهد زمین شناسی و سنگ شناسی و ژئوشیمیایی تکیه دارد.
   اندیس معدنی دره کامو شامل کانی سازی احتمالی پلی متان اسکارن مس، مولیبدن ، سرب، روی، و عناصر نادر است. کانی های نوع اسکارن- مثل گازیت، اپیدرت و هماتیت- در کنتاکت آهک های کرتاسه نشانه ای از حضور احتمالی یک توده نفوذی اسیدی کانی سازی آهن به صورت عدسی های اسکارنی است ضرایب به دست آمده از نسبت عناصر فوق کانسازی به عناصر تحت کانسازی نشان دهنده نزدیکی توده معدنی احتمالی به سطح فعلی توپوگرافی، به ویژه در بخش شرقی اندیس مذکور است به عبارت دیگر توده کانی ساز در بخش شرقی پروفیل فرسایش بیش تری نسبت به بخش قربی داشته و به همین دلیل بیرون زدگی تندیس مذکور در این محدوده به مراتب بیش تر از محدوده غربی است.