نداشتن آگاهی از زمان وقوع بلایای طبیعی عامل بروز خسارات هنگفت

۲۰ دی ۱۳۹۰ | ۲۰:۱۹ کد : ۲۰۹۵۴ اخبار روابط عمومى
تعداد بازدید:۶۱
بلایای طبیعی همه ساله خسارت‌های هنگفتی را به بار می‌آورد که به دلیل عدم آگاهی...

بلایای طبیعی همه ساله خسارت‌های هنگفتی را به بار می‌آورد که به دلیل عدم آگاهی از زمان وقوع آن موفقیت‌های حاصله چندان قابل توجه نبوده است.

به گزارش روابط‌عمومی سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور، دکتر طالبی، عضو هیات علمی دانشگاه میبد یزد در سمینار تخصصی تغییر اقلیم در ایران که در سازمان زمین‌شناسی و اکتشافات‌معدنی کشور برگزار شد، عناصر اقلیم را دما، بارش و باد عنوان کرد و گفت: بلایای طبیعی همه ساله خسارت‌های هنگفتی را به بار می‌آورد و بشر برای مقابله با این قبیل حوادث تلاش‌های زیادی کرده ولی به علل مختلف و از جمله عدم آگاهی از زمان وقوع آن موفقیت‌های حاصله چندان قابل توجه نبوده است.

وی افزود: به نظر می‌رسد امروزه با فناوری‌هایی که در اختیار است بتوان با شناخت بیشتر محیط و نیز  فرایندهایی که در آن حادث می شود از ابعاد این خسارات کاست.

به گفته طالبی در دهه‌های اخیر در بین حوادث طبیعی که جمعیت‌های انسانی را تحت تأثیر قرار داده‌اند  فراوانی پدیده خشکسالی از نظر درجه شدت، طول مدت، مجموع فضای تحت پوشش، تلفات جانی، خسارات اقتصادی و اثرات اجتماعی دراز مدت در جامعه بیشتر از سایر بلایای طبیعی بوده است.

عضو هیات علمی دانشگاه میبد یزد تمایز خشکسالی با سایر بلایای طبیعی را در وقوع تدریجی آن در یک دوره زمانی نسبتاً طولانی عنوان کرد که اثرات آن ممکن است پس از چند سال و با تأخیر بیشتری نسبت به سایر حوادث طبیعی ظاهر شود.

وی خشکسالی هواشناسی، هیدرولوژی، کشاورزی را به عنوان انواع خشکسالی یاد کرد و گفت: برای کاهش خسارت خشکسالی یک روش شش مرحله‌ای شامل جمع‌آوری اطلاعات کافی در زمینه‌های  بارش و منابع آب، ارزیابی اثرات خشکسالی بر بخش‌های اقتصادی، زیست‌محیطی و اجتماعی، رتبه‌بندی اثرات خشکسالی، ارزیابی آسیب‌پذیری پلی بین ارزیابی اثرات و سیاست‌گذاری، تشخیص عمل مناسب بر اساس میزان آسیب‌پذیری یک بخش و انجام عمل مناسب بر اساس هزینه، امکان‌پذیری و موثر بودن عمل را می توان انجام داد.

عضو هیات علمی دانشگاه میبد یزد؛ به حداکثر رساندن امکانات و ظرفیت ذخیره آب‌های سطحی، به حداکثر رساندن امکانات و ظرفیت ذخیره آب‌های زیرزمینی، استفاده حداکثر از آب باران، انتقال آب از حوضه‌های پر آب مجاور و ایجاد شبکه‌های تامین آب منطقه‌ای، به حداقل رساندن تبخیر و تعرق از سطح مخازن آب‌های سطحی، سفره‌های آب سطح‌الارضی،  مزارع و کشتزارها، اجرای برنامه‌های تعدیل آب و هوا، استحصال آب از مه، تجمع، انباشتگی و ذخیره برف و یخ، شیرین کردن آب‌های شور به عنوان روش‌های دائمی به‌منظور افزایش آب قابل دسترس عنوان کرد.

طالبی، درباره روش‌های ویژه افزایش آب قابل دسترس در زمان خشکسالی‌ها، گفت: استفاده بهینه از ظرفیت‌های موجود، جایگزینی و تغییر آب و تعویض کاربری آن بر اساس اولویت، افزایش استفاده از آبهای زیرزمینی، انتقال سریع آب با وسایل نقلیه برای موارد حیاتی و استفاده از سیستم دو شبکه‌ای در شهرها ما را در دستیابی به آب مورد نیاز در زمان خشکسالی یاری می‌کند.

وی انجام تغییرات وسیع در شیوه  و استراتژی‌های آبیاری و زراعت آبی به خصوص در مناطق خشک و نیمه‌خشک که عمده‌ترین منبع تامین آب آنها زیرزمینی را ضروری عنوان کرد و یادآور شد: اصلاح روش‌های آبیاری و بالا بردن راندمان بهره‌وری از آب، کاهش مصرف آب از طریق انتخاب گیاهان کم آبخواه، اصلاح نظام کشت و کاهش کشت‌های تابستانه و طولانی مدت و جایگزینی و تغییر آب و تعویض کاربری آن بر اساس اولویت به عنوان راهکارهای پیش‌‌روی توصیه می‌شود.

عضو هیات علمی دانشگاه میبد یزد خاطرنشان کرد: در زمان وقوع خشکسالی‌ها بسیاری از فعالیت‌های حیاتی موجودات زنده جانوری و گیاهی دچار رکود می‌شود و تنها زنده ماندن هدف اصلی قرار می‌گیرد، بشر نیز باید در هنگام رخداد خشکسالی منابع محدود آب موجود را به هدف‌های مهم‌تر تخصیص دهد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


نظر شما :