طراحی پنج سکونتگاه‌ انسانی در مریخ

۰۸ فروردین ۱۴۰۰ | ۱۱:۴۴ کد : ۲۵۲۳۹ رويدادهاى زمين و معدن
تعداد بازدید:۱۷۷
ایسنا/خراسان رضوی این روزها به نظر می‌رسد تقریبا همه افراد در جستجوی خبرهایی از مریخ هستند، از سازمان‌های اکتشافات فضایی گرفته تا افراد خصوصی، همه عاشق سیاره همسایه شده‌اند و با وجود اینکه هنوز هیچ انسانی پا به مریخ نگذاشته است برخی از علاقه‌مندان در حال برنامه‌ریزی برای ایجاد مستعمراتی در سیاره سرخ هستند.
طراحی پنج سکونتگاه‌ انسانی در مریخ

به نقل از اسپیس نیوز، همه ما از ایده‌های الون ماسک برای استعمار کره مریخ مطلع هستیم. برخلاف برنامه‌های ناسا و سازمان‌های دیگر  که کارها را به کندی پیش می‌برند، ماسک در حال حاضر رویای شهرهای مریخی را در سر می‌پروراند.

بنابراین ارائه اولین ایده مفهومی شهر مریخ تعجب‌آور نیست. آنچه باعث شگفتی است طرح شرکت معماری به نام آبیبو (ABIBOO) است. شهری که آنان تصور کردند، نووا (Nuwa) نام دارد؛ این نام برگرفته از الهه مادر افسانه‌های چینی است.

منطقه‌ای که برای ساخت این مکان انتخاب شده Tempe Mensa  نامیده شده است. البته جزئیات دقیقی در مورد مکان دقیق آن منتشر نشده اما ممکن است در هر مکانی باشد، زیرا mensa در زمین‌شناسی مخفف برجستگی صاف قرار گرفته روی یکدیگر و دارای لبه‌های صخره‌ای است و موارد زیادی از این نوع در مریخ وجود دارد.

چرا این شرکت لبه‌های صخره مانند در نظر گرفته است؟ زیرا نووا قرار است در داخل سنگ‌ها به‌عنوان وسیله‌ای برای محافظت در برابر تابش، شهاب سنگ‌ها و نور مستقیم خورشید ساخته شود.

مانند هر شهر دیگر، این شهر نیز دارای مناطق مسکونی و کاری (به نام ساختمان‌های بزرگ)، فضاهای طبیعی ملقب به گنبدهای سبز و حتی مناطق کشاورزی است.

از نظر تئوری، نووا باید بتواند از جمعیتی حدود ۲۵۰هزار نفر حمایت کند، اما ممکن است این تنها مسکن مریخ نباشد. شرکت معماری مذکور اظهار کرد: این طرح شبکه‌ای از پنج سکونتگاه انسانی است که شامل آبالوس شهر در نیمکره شمالی مریخ و شهر مارینریس در والس مارینریس، «گسترده‌ترین دره منظومه شمسی» است.

این شهرهای مریخ، حداقل در آغاز  به‌عنوان مستعمرات مستقل تصور نمی‌شوند و همچنان به زمین متکی هستند. یک سرویس حمل‌ونقل منظم باید دو سیاره را به هم متصل کند و هزینه بلیت در یکی از آن‌ها ۳۰۰هزار دلار است. که شامل یک سفر یک طرفه، یک واحد مسکونی ۲۵ تا ۳۵مترمربعی برای هر نفر، دسترسی کامل به امکانات عمومی، کلیه خدمات پشتیبانی از زندگی و غذا و یک قرارداد کاری الزامی برای اختصاص ۶۰ تا ۸۰ درصداز کار آنان برای انجام وظایف تعیین شده شهری است.

انتهای پیام

  • یکشنبه / ۸ فروردین ۱۴۰۰ / ۱۳:۱۳
  • کد خبر: 1400010802862

نظر شما :