گوشته و هسته اختلاط نمی یابند

۳۰ اسفند ۱۳۸۳ | ۱۳:۴۰ کد : ۲۵۹۷ رويدادهاى زمين و معدن
تعداد بازدید:۲۹۳
از زمان جدی شدن بحث اینکه آیا پلومهای گوشته تا ایالتهای آذرین بزرگ منبع بالا می آیند یا نه (Geoscience Consensus Challenged درEPN ژانویه 2004 را ببینید)،

از زمان جدی شدن بحث اینکه آیا پلومهای گوشته تا ایالتهای آذرین بزرگ منبع بالا می آیند یا نه (Geoscience Consensus Challenged درEPN ژانویه 2004 را ببینید)، این فرضیه بوسیله بررسی مواد گدازه های نقطه داغ که ممکن است از هسته بیرونی به عمیق ترین بخش گوشته آمده باشند، آزمایش شد.  برخی از گدازه های نقطه داغ دارای تریسهای Os-186 می باشند که احتمالا با نابودی یک ایزوتوپ پلاتینیوم ناپایدار(Pt-190 ) تشکیل شده و به احتمال زیاد در هسته غنی شده اند و از این رو فرضیه را تقویت می کنند. راهبرد ایزوتوپی دیگر نگاه به ایزوتوپهای تنگستن(W) می باشد(Schersten،A.، et al،2004،Tungsten isotope evidence that mantle plumes contain no contributions from the Earth s core،Nature،V427،p 234-237). تنگستن همانند اوسمیم تمایل شدید به آهن دارد و مخزن اصلی W احتمالا در هسته زمین می باشد. یک ایزوتوپ W-182 از نابودی یک ایزوتوپ ناپایدار هافنیوم(Hf-182) حاصل می شود که نیمه عمر آن از نظر زمین شناسی کوتاه می باشد(حدود 9 میلیون سال).  در نتیجه تمام W-182 زمین بایستی در 60 میلیون سال اول تحول سیاره تشکیل شده باشد. علاوه بر این،  هافنیوم به گوشته بیش از هسته تمایل دارد، بنابراین به نظر می رسد بیشتر W-182 در گوشته وجود داشته باشدوهسته از آن تهی شده باشد.  با مقایسه مقادیر متئوریتهای اولیه و گدازه های مشتق شده از گوشته مشخص می شود که گوشته به نسبت غنی شده است. بنابراین، اگر تبادل شیمیایی زیادی بین گوشته و هسته وجود داشته باشد بایستی مقدار زیادی تنگستن با میزان W-182 بسیار پایین با گوشته تحتانی اختلاط یابد. اگر پلومها از مرز هسته-گوشته بالا بیایند، گدازه های مشتق شده از آنها بایستی انومالی W-182 پایین داشته باشد. Schersten و همکارانش از دانشگاه بریستول و دانشگاه ملی استرالیا نشان دادند که گدازه های هاوایی (همان نمونه هایی که برای نشان دادن پلوم گوشته-وسیع زیر هاوایی با استفاده از ایزوتوپهای اسمیوم به کار گرفته شدند) و کیمبرلیتهای آفریقای جنوبی این ویژگی را ندارند و نشان دادند که داده های اسمیوم بایستس ارائه دهنده منشأ اختلاط دیگر، احتمالا سنگهای پوسته ای که دوباره وارد گوشته شده اند، باشند.  البته این موضوع بالاآمدن گوشته از مرز هسته – گوشته را نفی نمی کند، بلکه تنها مشخص میکند که هسته نقش ژئوشیمیایی مهمی را اجرا نمی کند.  
 

کلید واژه ها: سایر موارد


نظر شما :