گرم شدن زمین و تغییر ات آب و هوا

۲۰ اردیبهشت ۱۳۸۴ | ۱۳:۳۵ کد : ۲۹۱۵ رويدادهاى زمين و معدن
تعداد بازدید:۳۳
با آغاز انقلاب صنعتی در اوایل قرن نوزدهم میلادی و رشد روز افزون تحولات بشری، تغییرات گوناگونی نیز در زندگی...
با آغاز انقلاب صنعتی در اوایل قرن نوزدهم میلادی و رشد روز افزون تحولات بشری، تغییرات گوناگونی نیز در زندگی انسانها رخ داده است. نیاز بشر به انرژی و مصرف انواع سوختهای فسیلی نظیر زغال سنگ، نفت و گاز طبیعی باعث افزایش شدید گازهایی مانند دی‌اکسیدکربن (CO2) در جو شده است. افزایش جمعیت کره زمین که باعث تغییر کاربری زمین، تخریب جنگلها، افزایش فعالیتهای کشاورزی و دامداری و تولید ضایعات جامد و مایع شده است، تبعات مختلفی به همراه داشته است. پدیده تغییر آب و هوا یکی از این تبعات است. رشد جمعیت و پیشرفت تکنولوژی در قرن اخیر به رشد میزان تقاضای حاملهای انرژی منجر شده است.انسانها با مصرف انرژی حاصل از سوختهای فسیلی و تولید بیش از حد گازهای‌‌گلخانه‌ای توازن انرژی زمین را بهم می‌زنند. ادامه روند افزایش میزان تقاضا و مصرف انرژی در چند دهه آینده، تغییر کاربری زمین، گسترش فعالیتهای کشاورزی و دامداری و افزایش ضایعات جامد و مایع پدیده‌گلخانه‌ای را در جو زمین تشدید خواهد کرد. مدلهای جوی پیش‌بینی می‌کنند که تا سال ۲۱۰۰، دمای کره زمین از ۱ تا ۵/۳ درجه سانتیگراد افزایش خواهدیافت که این مقدار بیش از تغییرات دمایی ۱۰۰۰۰ سال گذشته خواهدبود. شکل (۱) روند تغییرات دمایی زمین را در دو قرن اخیر نشان می‌دهد.
انتشار روز افزون گازهای‌گلخانه‌ای، تولید هواویزه‌ها (آئروسل‌ ها)، تغییر در ضریب انعکاس زمین و آلودگی حرارتی، عوامل مختلفی هستند که بر سرعت پدیده تغییر آب و هوا تاثیر می‌گذارند و در این بین تاثیر و اهمیت گازهای‌ گلخانه‌ای بسیار بیشتر و شناخته ‌شده‌تراست.
اثرگلخانه‌ای
تابشهای خورشیدی پس از عبور از فضا به زمین و اتمسفر رسیده و قسمت اعظم آن توسط کره‌ زمین جذب می‌شود. کره زمین پس از گرم‌شدن، امواج گرم را به صورت تابشهای فروسرخ به فضا باز می تابد. قسمتی از این تابشهای فروسرخ از اتمسفر عبورمی کند و قسمتی دیگر توسط گازهای‌گلخانه‌ای موجود در اتمسفر جذب‌ و به سطح زمین بازتابانیده می‌شود گازهای‌گلخانه‌ای موجود در جو زمین، کسری از انرژی خورشیدی رسیده به زمین را در داخل اتمسفر نگه می‌دارند و دمای زمین در اثر این انرژی درحد مناسبی ثابت باقی می‌ماند. این عمل گازهای‌گلخانه‌ای را اثر گلخانه‌ای نامیده‌اند. لازم به ذکر است که اگر اثر‌گلخانه‌ای در اتمسفر زمین وجود نداشت، دمای کره زمین حدود 5/15درجه سانتیگراد نسبت به حال کمتر می‌شد و عصر یخبندان دیگری را رقم می‌زد.همچنین، در صورتی که موجودی گازهای‌گلخانه‌ای در داخل اتمسفر، زیادتر از حد متعارف شود، موازنه انرژی زمین بهم می‌خورد و انرژی بیشتری در داخل اتمسفر زمین باقی می‌ماند. انرژی بیشتر، گرم شدن زمین را به دنبال خواهدداشت.

شکل ۳- سهم گازهای مختلف گلخانه‌ای در اتمسفرزمین بر حسب درصد در سال ۱۳۷۳
گازهای‌گلخانه‌ای
بخارآب (H2O)، دی‌اکسیدکربن (CO2)، اکسیدنیترو (N2O)، متان (CH4)، ازن جو پایین (O3)، کلروفلوئوروکربنها (CFCs)، هیدروفلوئوروکربنها(HFCs) و پرفلوئوروکربنها(PFCs) گازهای‌گلخانه‌ای نام دارند. تمامی این گازها در ایجاد پدیده گلخانه‌ای در جو زمین نقش دارند و در این میان بخار آب و دی اکسیدکربن مجموعا ۹۰ درصد از سهم اثر گلخانه‌ای را به خود اختصاص می دهند.
گازهای‌گلخانه‌ای بطور طبیعی در جو زمین وجود دارند اما فعالیتهای انسانها و آلودگیهای ناشی از این فعالیتها، مقدار گازهای مذکور را بطور غیر طبیعی افزایش می‌دهد. در نتیجه گرمای ناشی از تابش اشعه خورشید در جو زمین محبوس می‌شود و دمای کره زمین را بالا می‌برد.
گازهای‌گلخانه‌ای دارای منابع تولیدکننده طبیعی و غیر طبیعی هستند. این منابع چشمه‌های گازهای‌ گلخانه‌ای نامیده می‌شوند. از طرفی مقدار گازهای‌ گلخانه‌ای در اثر تغییر و تحولات شیمیایی در جو یا توسط منابع جذب کننده این گازها که اصطلاحا چاهک نامیده می‌شوند، کاهش می‌یابد. هر گاز گلخانه‌ای طول عمر مشخصی دارد و با توجه به نوع گاز‌‌گلخانه‌ای میزان تاثیر آن بر شدت اثر گلخانه‌ای نیز متفاوت است. معمولا گاز دی‌اکسیدکربن به عنوان مبنای تعیین میزان تاثیر گاز گلخانه‌ای بر گرمای زمین، درنظرگرفته‌می‌شود و پتانسیل گرمایش سایر گازها نسبت به این گاز سنجیده می‌شود

گرم شدن زمین چه عواقبی به دنبال دارد؟

دما و میزان بارش برف و باران، هر دو بر آب و هوا تاثیر می‌گذارند. مقادیر دما و میزان بارش باران در هر منطقه نیز متاثر از عرض‌جغرافیایی، ارتفاع و جریانهای‌اقیانوسی آن منطقه می باشد. تغییر آب و هوا پدیده‌ای است که میزان تاثیر عوامل فوق را بر آب و هوای هر منطقه تغییر می‌دهد و تاثیرات نامطلوبی را به جای می‌گذارد. برخی پیامدهای شناخته‌شده ناشی از تغییر آب و هوا عبارتند از :
بالا آمدن سطح آب دریاها و کاهش منابع آب شیرین
تغییرات آب و هوای منطقه ای در عرضهای بالا و نیمکره شمالی
تغییر در میزان بارش باران و جهت وزش باد
افزایش بلایای طبیعی مثل طوفان، گردباد و سیل
افزایش میزان خشکسالی و توسعه مناطق بیابانی
افزایش آلودگی هوا در برخی مناطق در اثر افزایش بادهای گرم
اثر احتمالی بر گسترش بیماریهایی نظیر مالاریا

معرفی کشور ایران

کشور جمهوری اسلامی ایران در آسیای غربی قراردارد. اراضی ساحلی آن از شمال به دریای خزر و مرزهای آن به آذربایجان و ترکمنستان منتهی می شود. در غرب با ترکیه و عراق همجوار است. در جنوب به خلیج فارس و دریای عمان می رسد و در شرق با کشورهای پاکستان و افغانستان همسایه است. زبان رسمی و اداری آن فارسی  است. جمعیت آن در سال 1373 (سال پایه کنوانسیون تغییر آب و هوا ) در حدود 7/57 میلیون نفر بود. در حال حاضر جمعیت در حدود 72 میلیون نفر تخمین زده می شود.
ایران آب و هوای متنوعی دارد. تقریبا5/35% سرزمینهای آن دارای آب و هوای بسیار خشک، 9/29% خشک، 1/20% نیمه خشک، 5% مدیترانه ای و 10% مرطوب ( از نوع سرد کوهستانی) است. در نتیجه بیش از 82% قلمرو ایران در منطقه خشک و نیمه خشک قرار دارد. متوسط بارندگی در ایران در حدود 250 میلیمتر است که این مقدار کمتر از یک سوم متوسط بارش در دنیا (860 میلیمتر) است. نکته مهم دیگر در مورد اقلیم ایران، محدوده وسیع دمایی آن است که گاهی از 20- تا 50+ درجه سانتیگراد تغییر می کند.
خشکسالی شدید اغلب به عنوان یک خصوصیت آب و هوایی ایران شناخته شده است. ایران در طول سه سال گذشته خسارات زیادی را به علت خشکسالی تحمل کرده است.
اثرات سوء تغییرات آب و هوا بر ایران
بر اساس تحقیقات و ارزیابی های انجام شده در طرح توانمندسازی تغییر آب و هوا تحت نظر کنوانسیون تغییر آب و هوای سازمان ملل متحد و با استفاده از سناریوهای مطرح شده توسط IPCC ، اگر میزان غلظت دی اکسید کربن تا سال 2100 دو برابر شود، دمای متوسط ایران به میزان 5/1 تا 5/4 درجه سانتیگراد افزایش خواهد یافت که این مسئله تغییرات محسوسی را در منابع آبی، میزان تقاضای انرژی، تولیدات کشاورزی و نواحی ساحلی موجب خواهد شد. تغییر الگوی دمایی، کاهش منابع آبی، افزایش سطح دریاها، تخریب نواحی ساحلی، از بین رفتن محصولات کشاورزی و غذایی، تخریب جنگل، تناوب و تشدید خشکسالی و تهدید سلامت انسان ها از اثرات زیان آور مستقیم تغییرات آب و هوا می باشند. از اثرات غیر مستقیم تغیر اقلیم می توان به آسیبهای اقتصادی ناشی از اقدامات مقابله ای کشورهای توسعه یافته اشاره کرد.

ارزیابی اثرات تغییر آب و هوا بر ایران

دما و میزان بارش
به‌منظور ارزیابی میزان آسیب‌پذیری کشور در اثر عدم کنترل رهایش گازهای‌گلخانه‌ای، شش سناریوی متفاوت طراحی شده‌اند. این سناریوها خود ترکیب منتخبی از مدلها و سناریوهای متفاوت مانند دو مدل جی‌سی‌ام (HadCM2 وECHAM4)، سه سناریوی انتشار (IS92a, IS92b and IS92c) و سه حساسیت اقلیمی متفاوت می‌باشند. در این ترکیبها سه وضعیت مختلف برای انتشار گازهای گلخانه‌ای در نظرگرفته‌شده‌است که به ترتیب عبارتند از: الف) میزان انتشار پایینب) ثابت نگهداشتن میزان انتشار در شرایط فعلی و ج) میزان انتشار بالادر نهایت نتایج مدلسازی انجام‌شده بین ترکیبات سناریوها و حساسیت‌های اقلیمی مختلف نشان می‌دهد که برای حالت (الف) افزایش دما بین 1 تا 5/1 درجه سانتیگراد، برای حالت (ب) افزایش دما بین 5/2 تا 1/4 درجه سانتیگراد و برای حالت(ج) این افزایش دما بین 9/5 تا 7/7 درجه سانتیگراد می باشد. همچنین همین ترکیبها برای به تصویر کشیدن تغییرات بارندگی در کشور مورد استفاده قرار گرفت که نتایج آن عبارتند از:
برای شرایط الف - 11% تا 1/19% کاهش بارش نسبت به سال پایه
برای شرایط ب - 9/30% تا 50% کاهش نسبت به سال پایه
برای شرایط ج - 58% تا 80% کاهش نسبت به سال پایه
منابع آبی
برای بررسی میزان اثرات گرم شدن زمین بر منابع آبی ایران، تحقیقات مختلفی بااستفاده از داده های آبی ـ هواشناسی و مدلهای رواناب مختلف که با سناریوهای انتشار و تغییرات دمایی نیز ادغام شده‌اند، انجام شده‌است. نتیجه داده‌های رواناب دوره ای که از 398 ایستگاه آب سنجی گردآوری شده‌اند، نشان می‌دهد که شاخص سیلاب در 47% آنها تغییر کرده است. بعلاوه در 600 ایستگاه هواشناسی مورد مطالعه در طی سالهای 2000-1990 مشخصا تغییرات اقلیم مشاهده شده استمدل درازمدت رواناب که برای 30 حوضه رودخانه ای استفاده شد، نشان می‌دهد که افزایش دما، حجم رواناب را در زمستان، به دلیل تبدیل بارش برف به باران و در بهار، به دلیل آب شدن سریع برفها افزایش می‌دهد. همچنین مشخص شده است که افزایش دما بر رواناب حوضه های آبگیر تاثیر گذاشته و نوسانات رواناب ناشی از بارندگی را کاهش می دهد.
کشاورزی
افزایش دمای پیش بینی شده در اثر تغییرات آب و هوایی باعث کاهش باروری نشاء برنج، کاهش طول عمر ذرت، نارسی گندم و کاهش جوانه زنی سیب زمینی می گردد. از طرفی دیگر تغییرات آب و هوایی با کاهش میزان و زمان بارش، بر اساس داده های تاریخی، باعث کاهش تولید گندم و پنبه می گردد. بطوریکه خشکسالی های اخیر در محدوده سالهای 78-1377 باعث کاهش 1,050,000 تن محصول گندم آبی و 2,543,000 تن محصول گندم دیم گردید. این نتایج نشان می دهند که بخش کشاورزی ایران در برابر پدیده تغییر آب و هوا بسیار آسیب پذیر می باشد.
جنگل و کاربری زمین
گرم شدن زمین بر بخش جنگل به شدت تاثیر می گذارد. تغییر محل رویش طبیعی گونه های گیاهی جنگلی، بخصوص گونه های مقاوم و انقراض گونه های نیمه مقاوم از نمونه های این تاثیرات می باشند. رویش طبیعی گیاهان جنگلی آشفته شده و منجر به کاهش تولید چوب و محصولات غیر چوبی در جنگل می شود. هجوم دام به عرصه های جنگلی و مراتع و تشدید بیماری گیاهان باعث تسریع فرسایش زمین، مخصوصاً در مناطق خشک و نیمه خشک می گردد. افزایش سطح آب دریا در خلیج فارس و دریای عمان باعث تخریب جنگلهای دریایی حرّا (مانگرو) می گردد. در اثر کاهش مقدار علوفه در جنگلها، که می تواند در برخی موارد نشانه ای از شروع بیابان زائی باشد، شرایط زیست محیطی برای حیات وحش در مناطق جنگلی به سرعت نامساعد می گردد . افزایش دما و خشکسالی باعث تخریب پوشش گیاهی شده و به پیامد آن فرسایش خاک تسریع می گردد که در نهایت به علت تضعیف ظرفیتهای اکولوژیکی منطقه در اثر این تخریب ها پیامدهای اجتماعی ناگواری نظیر مهاجرت اتفاق می افتد.
نواحی ساحلی
شمال کشور ایران مرکز تولیدات کشاورزی می باشد. صنایع تولید انرژی در منطقه جنوب قرار دارند و مرکز استخراج نفت و صدور آن به‌شمار می‌روند. اکثر بنادر بزرگ صدور کالا در جنوب مستقر شده اند. حضور این صنایع در شمال و جنوب ایران نشان می‌دهد که نواحی ساحلی کشور تا چه حد نسبت به اثرات تغییر آب و هوا آسیب‌پذیر می‌باشند. با توجه به داده هایی که در طی ده سال در ساعت های مختلف از سه ایستگاه (چابهار، بندر عباس و بوشهر) جمع‌آوری شده‌اند، میانگین افزایش متوسط سطح آب دریا در خلیج فارس و دریای عمان 5/4 میلیمتر در سال بوده است که با سناریوی سال 1995 IPCC مطابقت می کند. بعضی از اثرات افزایش دما و سطح آب دریا در نواحی ساحلی عبارتند از: فرسایش کناره های ساحلی در شمال و جنوب، آب گرفتگی زمینهای پست مثل شبه جزیره میانکاله و خلیج گرگان، سفید شدگی گسترده آبسنگهای مرجانی، نفوذ آب شور در آبهای شیرین در اثر آب گرفتگی زمینهای ساحلی همگی مثالهایی از آسیب پذیری سواحل شمالی و جنوبی ایران می باشند. از منظر اقتصادی اجتماعی، تغییر اقلیم اثرات سوء شدیدی بر بهداشت و رفاه خانوارها دارد که از آن جمله می‌توان به تامین آب‌شیرین در مناطق‌ساحلی اشاره نمود. نفوذ آب شور به داخل آبهای سطحی و زیرزمینی از مهمترین پیامدهای تغییراقلیم در منطقه – بویژه در حوضه آبریز رودخانه کارون- محسوب می‌شود. رودخانه کارون اصلی‌ترین منبع تامین آب شرب برای شهرهایی با جمعیت بیش از یک میلیون نفر است و نفوذ آب شور در اثر افزایش سطح آب دریا و کاهش دبی آب رودخانه‌ها یکی از موضوعات مورد بحث درباره این رودخانه بوده و هست.
بهداشت
تغییر آب و هوا تاثیر مستقیمی بر سلامتی انسانها دارد. انتظار می رود که گرم شدن زمین منجر به افزایش بیماریهای قلبی و عروقی، تنفسی و بیماریهای عفونی و میکروبی گردد. مالاریا، یکی از بیماریهایی که در مناطق استوایی شایع است، در استانهای گرمسیری ایران نیز رایج است. تحقیق بر روی میزان بروز مالاریا از سال 1982 تا 1988 در کشور نشان می دهد که میزان موارد ابتلاء به این بیماری علیرغم افزایش امکانات بهداشتی و درمانی رو به رشد است.
انرژی و فرایندهای صنعتی
کاهش راندمان نیروگاههای حرارتی، کاهش در تولیدات نیروگاههای آبی در اثر کاهش سطح آب پشت سدها، تخریب نواحی ساحلی، اسکله های نفتی، تاسیسات گاز و پتروشیمی در نواحی ساحلی جنوبی در اثر طوفانهای دریایی شدید، همگی تاثیرات محسوس ناشی از تغییر آب و هوا هستند. همچنین پیش بینی می شود که گرم شدن زمین باعث افزایش تقاضای برق به میزان 20,000 مگاوات در طول 50 سال آینده گردد.

ارزیابی روشهای کاهش گازهای گلخانه ای در ایران

پتانسیل کاهش انتشار گازهای‌گلخانه‌ای در کشور بدلیل فرسودگی صنایع مصرف کننده حامل های انرژی بالاست. در بخش انرژی، سیاستهای اصلی مبتنی بر تولید برق با استفاده از فن آوریهای پاک و پربهره و نیز پالایشگاههای دوستدار محیط زیست، بهینه سازی فن آوری وسایل نقلیه و ناوگان حمل و نقل عمومی و استفاده از لوازم برقی و ساختمانهای با بهره وری بیشتر می باشد. به همین ترتیب در بخش غیر انرژی استراتژیهای کاهش شامل مدیریت مزارع و ترویج دامداری مدرن، محافظت از جنگلها و سایر منابع طبیعی، کنترل مضاعف و تصفیه پسابها، مدیریت مواد زائد و بازیافت آنها است.
بخش انرژی
  • افزایش بهره وری انرژی
افزایش بهره وری انرژی یکی از اقتصادی ترین گزینه ها برای کاهش انتشار گازهای‌گلخانه‌ای با پتانسیلی در حدود 31% تا سال 1400 است. با استفاده بهینه از حاملهای انرژی و افزایش سهم گاز طبیعی در سبد تقاضا می توان نرخ رشد انتشار سالانه دی اکسید کربن را از 2/4% در سال 1378 به 4/2% در سال 1400 کاهش داد. در همین راستا روشهای کاهش مبتنی بر بهره وری انرژی شامل افزایش سهم نیروگاههای سیکل ترکیبی در تولید برق، تدوین استانداردهای مناسب مصرف انرژی در ساختمانهای مسکونی و تجاری، اجباری کردن استفاده از برچسبهای انرژی برای لوازم برقی خانگی و تقویت تکنولوژی وسایل نقلیه می باشد.
  • جایگزینی سوخت
مقدار انتشار CO2 از نیروگاههای حرارتی، با جایگزین‌کردن سوختهای مایع مثل نفت، گاز و سوختهای سنگین با گاز طبیعی از مقدار 4/89 میلیون تن در سال 1378 به 83 میلیون تن در سال 1384 خواهدرسید که کاهش 2/7 درصدی در طول این دوره را نشان خواهدداد.
بازیابی گازهای همراه برای تزریق به چاههای نفت و توسعه تکنولوژیهای تبدیل گاز به مایع (GTL) می‌تواند کمک موثری برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای باشد.
  • استفاده از منابع انرژی تجدید پذیر و پاک
دولت ایران، اقدامات مثبتی را برای توسعه منابع انرژی تجدید پذیر در پیش گرفته است. انرژی بادی و خورشیدی، زمین گرمایی، انرژی امواج و جزر و مد، انرژی هیدروژنی، انرژی هسته ای و آبی نمونه هایی از منابع انرژی تجدیدپذیر و پاک به‌شمار می‌روند که پتانسیل مناسبی در کشور در بکارگیری این منابع انرژی وجود دارد. تا سال 1384 سهم انرژیهای آبی، زمین گرمایی و هسته ای در تولید نیرو به ترتیب به سطح 7700، 1200و 1000 مگاوات خواهد رسید.
در بخش غیر انرژی
بخشهای غیر انرژی مثل کشاورزی، جنگل، ضایعات جامد و مایع در مقایسه با بخش انرژی، سهم بسیار کوچکی را در انتشار گازهای‌گلخانه‌ای دارند. اصلی ترین روشهای کاهش در این بخش، افزایش بهره وری نشخوار کنندگان، تقویت تکنیکهای کشت برنج و مدیریت پسماندهای کشاورزی را در بر می گیرد. جنگل کاری، احیای جنگل، خروج دام از جنگل و استفاده از سوختهای فسیلی به جای چوب در مناطق جنگلی نیز از دیگر سیاستهای مهم این بخش هستند. مدیریت دفن ضایعات جامد و بازیابی متان از محل دفن بهداشتی زباله در بخش ضایعات نیز اقدامات دیگری هستند که در این بخش پیشنهاد شده اند.
تاثیر سیاستهای کاهش بر روند انتشار گازهای گلخانه ای
سیاستهای کاهش در بخش انرژی کشور بسیار موثرتر از سیاستهای کاهش در سایر بخشها می باشند. با اجرای سیاستهای پیشنهاد شده برای زیربخشهای انرژی میتوان میزان انتشار گازهای گلخانه ای را از 822,489 هزار تن به 614,639 هزار تن دی اکسید کربن در سال 2010 کاهش داد. اگر دولت برای جمع آوری گازهای همراه و تزریق آنها به چاههای نفت اقدام نکند و جمع آوری گازهای همراه فقط به عنوان یک سیاست کاهش پیشنهاد گردد، در آنصورت میزان کاهش انتشار گازهای‌گلخانه‌ای در سال 2010 در حدود 627,330 هزار تن معادلCO2 خواهد بود. در حال حاضر سهم منابع انرژی تجدیدپذیر در تولید برق اندک و هزینه برق تولیدی از آنها بسیار بالاست. از این رو عمده سیاستهای کاهش بایستی بر جایگزینی سوختهای سنگین با گاز طبیعی، برق آبی، سیکل ترکیبی، تولید همزمان گرما و برق از انرژی هسته‌ای متمرکز شود. جایگزینی سوخت و بهینه سازی مصرف انرژی در صنعت سیمان و بخصوص صنایع تولید آهن و فولاد به عنوان سیاستهای موثر در کاهش انتشار پیشنهاد می گردند به گونه ای که نرخ بازگشت سرمایه در صنعت سیمان با اجرای بهره وری انرژی و تغییر سوخت به ترتیب70%، 50% و در صنایع آهن و فولاد به ترتیب 134% و 182% است. اقدامات اساسی نیز برای کاهش انتشار گازهای گلخانه ای از بخش حمل و نقل کشور پیشنهاد شده اند. این اقدامات یک مجموعه برنامه روشهای کاهش را در بر می گیرد که بر روی بهینه سازی تکنولوژی وسایل نقلیه، افزایش ناوگان حمل و نقل عمومی، تولید سوخت با کیفیت بالا و توسعه حمل و نقل ریلی متمرکز شده استبا اجرای سیاستهای کاهش در تمام زیربخشهای انرژی و غیر انرژی، میزان انتشار گازهای گلخانه ای از791,560 هزار تن به 150,752 هزار تن تا سال 2010 کاهش خواهد یافت. در سال 2010 از بین زیربخشهای مختلف، سیاستهای کاهش در بخش نیروگاهی و حمل و نقل به ترتیب با 32% و 20% بیشترین تاثیر را در کاهش انتشار گازهای گلخانه ای و سیاستهای کاهش انتشار در بخشهای کشاورزی و جنگل با 7% و 6% کاهش، کمترین اثربخشی را بدنبال خواهد داشت
 
محسن مظفری افشار
 
 

کلید واژه ها: سایر موارد


نظر شما :