احداث اولین ذوب آهن بخش خصوصی در بندر عباس

۰۴ اردیبهشت ۱۳۸۵ | ۰۷:۱۲ کد : ۸۷۲۷ رويدادهاى زمين و معدن
تعداد بازدید:۴۴۶
عملیات اجرایی کارخانه ذوب آهن بخش خصوصی با نام «ذوب آهن گمبرون» به زودی در...

عملیات اجرایی کارخانه ذوب آهن بخش خصوصی با نام «ذوب آهن گمبرون» به زودی در بندرعباس (استان هرمزگان) آغاز می شود.
«حسن مصیب زاده» مدیرعامل کارخانه مذکور در گفت وگو با هفته نامه «معدن و توسعه» توضیحات بیشتری در مورد اقدامات انجام شده ارائه داده است: «گمبرون» نام قدیم بندرعباس است.
به عنوان اولین سئوال بفرمایید احداث کارخانه ذوب آهن گمبرون اکنون در چه مرحله ای است؟
تجهیزات و ماشین آلات موردنیاز برای احداث کارخانه
۵۰۰ هزار تنی نورد مقاطع طویل فولادی در بندرعباس، وارد گمرک بندرعباس و ترخیص شده است. مواد اولیه مورد نیاز برای این کارخانه که تولیدات آن شامل نبشی، ناودانی، تسمه و تیرآهن است از روسیه و اکراین وارد خواهد شد. برای این که بتوانیم مواد اولیه مذکور را در داخل تولید کنیم پروژه ای در بندرعباس به نام ذوب آهن گمبرون (نام قدیم بندرعباس) داریم که در حال حاضر تمام مجوزهای موردنیاز اعم از محیط زیست، آب، برق و گاز دریافت شده است. زمین مورد نیاز برای احداث این کارخانه نیز از اداره منابع طبیعی استان درخواست شده و واگذار شده است.
ساخت کارخانه توسط کدام کمپانی و یا کمپانی ها انجام می شود؟
تجهیزات مورد نیاز کارخانه های ذوب، ریخته گری، آهن اسفنجی و گندله سازی توسط تعدادی از کمپانی های اروپایی و آسیایی تامین شده و برای عملیات اجرایی نیز اکنون در حال مذاکره و انعقاد قرارداد با پیمانکاران مختلف هستیم.
این پروژه در چند فاز انجام می شود و ظرفیت هر فاز چقدر است؟
ظرفیت این پروژه در فاز نخست، یک میلیون تن شمش از قراضه است که ماشین آلات آن قادر خواهند بود از آهن اسفنجی هم تولید داشته باشند. همزمان با اجرای فاز نخست، عملیات اجرایی پروژه آهن اسفنجی، گندله سازی و استفاده از سنگ معدن در حال اجرا خواهد بود.
کل پروژه در سه فاز انجام می شود که فاز اول یک میلیون تن شمش آهن، فاز دوم تولید آهن اسفنجی با ظرفیت حدود
۵/۱ میلیون تن آهن و فاز سوم نیز تولید یک میلیون تن شمش آهن خواهد بود. به عبارت دیگر کل پروژه در مجموع ۲ میلیون تن شمش آهن و ۵/۱ میلیون تن آهن اسفنجی است.
برای تامین مواد اولیه چه اقداماتی صورت گرفته و یا انجام خواهید داد؟
برای تامین مواد اولیه این پروژه به جز قراضه، سنگ آهن مورد نیاز است که برای تامین سنگ آهن نیز مذاکراتی با سازمان توسعه و نوسازی معادن و صنایع معدنی ایران (ایمیدرو) انجام شده که به ما اعلام کردند چنانچه سنگ آهن مورد نیاز را از خارج وارد کنید، به نفع شما است و ما هم این کار را خواهیم کرد.
میزان سرمایه گذاری مورد نیاز برای کل پروژه چقدر است؟
میزان سرمایه گذاری ارزی و ریالی این پروژه در مجموع حدود
۵۰۰ میلیون دلار است.
آیا از تسهیلات حساب ذخیره ارزی هم استفاده خواهید کرد؟
بله. در فاز اول برای تولید یک میلیون تن شمش حدود
۵۰ میلیون دلار از تسهیلات حساب ذخیره ارزی استفاده خواهیم کرد و همچنین برای اجرای فاز دوم که تولید آهن اسفنجی و گندله سازی است و ارزبری بیشتری احتیاج دارد، نیز از تسهیلات حساب ذخیره ارزی استفاده خواهد شد.
مرحله زمان بندی برای راه اندازی فازهای این پروژه چگونه است؟
زمان اجرای کل پروژه سه ساله است، به این ترتیب که فاز نخست آن حدود
۱۶ تا ۱۸ ماه، فاز دوم همزمان با اجرای فاز اول و فاز سوم نیز حدود ۱۸ ماه است که پس از اجرای فاز اول و دوم، به اجرا درمی آید و کل پروژه تا سه سال آینده یعنی در سال ۱۳۸۸ به بهره برداری خواهد رسید.
میزان اشتغالزایی این پروژه چه تعداد است؟
با راه اندازی کامل پروژه در سه سال آینده در مجموع برای بیش از
۲ هزار نفر اشتغال مستقیم و چند برابر آن اشتغال غیرمستقیم ایجاد خواهد شد.
احداث این پروژه برای تامین فولاد مورد نیاز کشور است و یا هدف های صادراتی هم برای آن پیش بینی شده است؟
موقعیت مکانی کارخانه به گونه ای است که از یک طرف به دریا و از طرف دیگر به جاده دسترسی دارد و با توجه به در دسترس بودن امکانات دریایی و جاده ای، یکی از اهداف اصلی این پروژه، صادرات است و اغلب تولیدات آن به خارج از کشور صادر خواهد شد.
نحوه همکاری مسئولان استان هرمزگان برای راه اندازی فولاد گمبرون چگونه بوده است؟
مسئولان استان هرمزگان از جمله سازمان صنایع و معادن استان و دیگر نهادهای ذی ربط، در زمینه صدور مجوزهای لازم برای احداث کارخانه گمبرون همکاری خوبی داشتند اما مسئله ای که سبب طولانی شدن دریافت مجوزها شد، مربوط به دریافت مجوز سازمان حفاظت محیط زیست از مرکز (نه استان هرمزگان) بود که حدود
۵/۱ سال طول کشید.
به عنوان یک تولیدکننده بخش خصوصی فولاد چه نظری در مورد تغییر طرح جامع فولاد دارید؟
در تغییر طرح جامع فولاد به اولویت بخش خصوصی در اجرای طرح های فولادی توجه شده اما باید گفت که بخش خصوصی با ادامه وضعیت فعلی برایش مقدور نیست که به طور کامل اهداف طرح مذکور را محقق سازد و نیازمند حمایت های بیشتری است.
به عنوان مثال اخذ تجمیع عوارض از تولیدکنندگان فولاد در حالی که تولیدکننده زیان دارد، ظلم به بخش تولید است. اکنون که قرار است با اجرای لایحه مالیات برارزش افزوده و لغو قانون تجمیع عوارض باز هم از تولیدکنندگان مالیات بیشتری بگیرند، چگونه بخش خصوصی رغبت به تولید بیشتر داشته باشد؟
در قانون تجمیع عوارض که قرار بود عوارض سه درصدی از مصرف کننده دریافت شود، تولیدکننده پرداخت کرد. اکنون که با لغو قانون تجمیع عوارض، طبق لایحه مالیات بر ارزش افزوده، میزان عوارض
۷ درصد تعیین شده و باید تولیدکننده هنگام تامین مواد اولیه، پرداخت کند و پس از تبدیل آن به محصول از مصرف کننده بگیرد، در حال حاضر امکان چنین کاری توسط تولیدکننده وجود ندارد. اجرای طرح های فولادی توسط بخش خصوصی نیازمند فراهم کردن شرایط و تسهیلات لازم برای این بخش است.
قرار است براساس طرح جامع فولاد واحدهای فولادی در ۱۰ استان خاص (تعیین شده توسط دولت) به اجرا درآید، آیا واحدهای بخش خصوصی برای احداث واحدهایشان از آن استقبال می کنند؟
این که کدام استان مدنظر باشد، خیلی مهم است، زیرا که در این صنعت هزینه حمل ونقل فولاد و همچنین مواد اولیه آن بالاست لذا نمی توان در هر استانی برای تاسیس یک کارخانه فولاد اقدام به سرمایه گذاری کرد. به عنوان مثال اگر بخواهیم یک کارخانه فولاد در گرگان بسازیم اما مواد اولیه آن را از کرمان تامین کنیم، اصلا مقرون به صرفه نخواهد بود. در اغلب کشورهای دنیا ساخت کارخانه فولاد در نزدیکی دریای آزاد است زیرا که می توان از امکانات حمل ونقل دریایی استفاده کرد، ضمن این که در صادرات محصولات نیز تاثیر به سزایی دارد.
چه انتظاراتی از مسئولان دارید؟
انتظار تولیدکنندگان از مسئولان این است که برای تدوین قوانین و مقررات مربوط به تولید، از تشکل های بخش خصوصی نیز نظرخواهی شود به ویژه در شرایط فعلی که قرار است بخش خصوصی در اولویت قرار گیرد و سرمایه گذاری بخش دولتی در صنعت فولاد کاهش یابد. همچنین از دولت و مجلس می خواهم که موانع سد راه صنعت و تولید را بردارند تا شاهد رشد تولید و اشتغال در کشور باشیم.
در مورد حذف معافیت گمرکی ورود ماشین آلات که از امسال اجرا می شود، چه نظری دارید؟
در تمام کشورهای دنیا و با هدف جذب بیشتر سرمایه ها، برای واردات ماشین آلات، معافیت گمرکی در نظر می گیرند و این معافیت از اول انقلاب تاکنون در کشور ما برقرار بوده است.
اکنون با حذف این معافیت، انگیزه سرمایه گذاری داخلی و خارجی در کشور از بین می رود.
حداقل دستمزد کارگران از ابتدای امسال به ۲۰۰ هزار تومان افزایش یافته است. در این خصوص نظر شما چیست؟
افزایش حداقل دستمزدها به
۲۰۰ هزار تومان در نهایت سبب افزایش هزینه های تولید برای واحدهای تولیدی و صنعتی می شود و احتمال این می رود که واحدهای تولیدی و صنعتی برای کاهش هزینه های تمام شده، نسبت به تعدیل نیروی انسانی اقدام کنند و بیکاری در جامعه زیاد شود.
چشم انداز آینده صنعت فولاد در ایران را چگونه می بینید؟
هر چه قوانین و مقررات در جهت تقویت تولید و صنعت باشد، می توانیم آینده روشن تری را برای صنعت فولاد داشته باشیم اما با تصویب قوانین ضد صنعت و تولید فکر نمی کنم بخش خصوصی کشور و یا بخش خارجی، تمایلی به احداث کارخانه فولاد در ایران داشته باشند.
از جمله این قوانین می توانیم به تجمیع عوارض یا در آینده مالیات بر ارزش افزوده، سود بالای تسهیلات بانکی، اخیرا هم ازدیاد حداقل دستمزد و حذف معافیت ورود ماشین آلات اشاره کنم

کلید واژه ها: هرمزگان


نظر شما :