پی جویی به روش اکتشاف ژئوشیمیایی ۲۵۰۰۰:۱ در محدوده اکتشافی باغین

نوع گزارش اکتشافات ژئوشیمیائى یکصدهزار
گروه ژئوشیمی
استان کرمان
نویسنده مهندس ناصر عابدیان
تاریخ انتشار ۲۳ مرداد ۱۳۸۸

خلاصه توضیحات

ناحیه مورد بررسی در پهنه رسوبی- ساختاری طبس از خرد قاره ایران مرکزی قرار گرفته و دارای آب و هوای خشک و کویری است. با توجه به شرایط خاص آب و هوایی منطقه، از روش آبراهه ای برای نمونه برداری ژئوشیمیایی استفاده شده است. طراحی شبکه نمونه برداری بهینه با به کارگیری کلیه اطلاعات موجود از جمله اطلاعات نقشه های زمین شناسی 1:250000 و 1:100000 ، نقشه توپوگرافی مقیاس 1:50000 ، اطلاعات مربوط به معادن و کانسارهای محدوده مورد بررسی انجام گرفته است.

توضیحات

چکیده:  ناحیه مورد بررسی در پهنه رسوبی- ساختاری طبس از خرد قاره ایران مرکزی قرار گرفته و دارای آب و هوای خشک و کویری است. با توجه به شرایط خاص آب و هوایی منطقه، از روش آبراهه ای برای نمونه برداری ژئوشیمیایی استفاده شده است. طراحی شبکه نمونه برداری بهینه با به کارگیری کلیه اطلاعات موجود از جمله اطلاعات نقشه های زمین شناسی 1:250000 و 1:100000 ، نقشه توپوگرافی مقیاس 1:50000 ، اطلاعات مربوط به معادن و کانسارهای محدوده مورد بررسی انجام گرفته است. در مجموع تعداد 500 نمونه ژئوشیمی از وسط آبراهه ها و از رسوبات جوانترین بستر برداشته شده و مورد آنالیز قرار گرفته است. موقعیت نمونه ها با استفاده از دستگاه GPS برداشت گردید. نمونه های فوق در آزمایشگاه زرآزما به روش OES- ICP مورد آنالیز قرار گرفته و مقادیر 42 عنصر در آنها اندازه گیری شده است. علاوه بر نمونه های فوق به منظور کنترل دقت مطالعات آزمایشگاهی و محاسبه میزان خطا تعداد 30 نمونه تکراری تهیه و مورد آنالیز قرار گرفته است. پردازش مقدماتی داده ها با تخمین داده های سنسورد، نرمال سازی داده های خام، تخمین مقادیر زمینه و آنومالی و ترسیم نقشه های پراکنش عناصر ژئوشیمی در مناطق رخنمون دار به طریق پلی گونی با رسم حوضه آبریز و در دشت ها به روش نمایه ای انجام گرفت. با توجه به نتایج پردازش مقدماتی داده ها تعداد 93 نمونه به عنوان نمونه های کانی سنگین در گستره مورد مطالعه طراحی و برداشت گردید. در نهایت با توجه به اطلاعات موجود پنج محدوده آنومالی برای مطالعات مرحله بعدی معرفی شده است. در مرحله کنترل آنومالی، پس از اعزام اکیپ صحرایی به منطقه، گارد حفاظت محیط زیست پاسگاه محیط بانی سر ملک از ورود اکیپ ژئوشیمی به منطقه مورد مطالعه ممانعت نمودند. پیگیری های فشرده اداری جهت حل این مساله به نتیجه ای نرسید و در نهایت سازمان حفاظت محیط زیست کشوری مخالفت خود را با ورود به منطقه مورد مطالعه به کارفرما اعلام نمود و در نتیجه عملیات کنتر ل آنومالی با توافق با کارفرما، لغو گردید. بخش اول کلیات موقعیت جغرافیایی منطقه مورد مطالعه در استان کرمان واقع شده است. این منطقه در جنوب شرقی ورقه 1:250000 رفسنجان و جنوب ورقه 1:100000 باغین، تهیه شده توسط سازمان زمین شناسی و اکتشافات معدنی کشور، قرار گرفته است. منطقه باغین به صورت پنج ضلعی با مساحت 100 کیلومتر مربع و مختصات اضلاع در ورقه 1:50000 توپوگرافی رباط به شماره 7350III   و نقشه های 1:25000 توپوگرافی 7350III NE ، 7350III SE ، 7350III SW وNW 7350III واقع  می باشد.                                                           جدول 1-1: مختصات گوشه های محدوده باغین E D C B A رئوس Sec Min Deg Sec Min Deg Sec Min Deg Sec Min Deg Sec Min Deg 00 42 56 52 38 56 15 54 56 20 33 56 43 37 56 طول جغرافیای 53 04 30 52 07 30 30 09 30 30 06 30 51 01 30 عرض جغرافیایی                                                               در اطراف محدوده مورد مطالعه ، شهرستان های باغین و بردسیر و تعداد زیادی روستا قرار دارند. از جمله روستاها و مراکز جمعیتی اطراف محدوده می توان سعدی، رباط، حاجی آباد، محمد آباد، دولت آباد، اسلام آباد، کریم آباد، گزآباد، احمد آباد، مهدی آباد، بیدوئیه، کمال آباد و توکل آباد را نام برد. راه های دسترسی دسترسی به منطقه از دو طریق امکان پذیر است: 1-   جاده آسفالته کرمان- رفسنجان، 20 کیلومتر بعد از دو راهی باغین، یک جاده فرعی آسفالته به سمت جنوب جدا شده که پس از گذر از روستاهای اسلام آباد و کریم آباد به احمد آباد می رسد. طول این جاده 10 کیلومتر می باشد. از احمد آباد یک جاده خاکی به سمت جنوب جدا می شود. طول این جاده 6 کیلومتر بوده و به شمال محدود وارد می شود. 2-   از جاده آسفالته کرمان – سیرجان پس از گذر از باغین و در شمال گردنه بردسیر یک جاده خاکی به طول 10 کیلومتر به سمت غرب جدا شده و وارد بخش شرقی محدوده می شود. 3-      شکل 1-2 منطقه مورد مطالعه را در تصویر ماهواره ای نشان می دهد.   زمین ریخت شناسی از نظر ریخت شناسی، بخش جنوبی منطقه کوهستانی بوده و مرتفع ترین ارتفاعات منطقه ، شامل کوه کله گاو به ارتفاع 2500 متر از سطح دریا، در جنوب محدوده واقع شده است. بخش شمالی منطقه از رسوبات گراولی عهد حاضر پوشیده شده است. وضعیت آب و هوایی منطقه گرم و خشک حاشیه کویری با میزان بارندگی کم و تبخیر زیاد می باشد.   زمین شناسی درمنطقه مورد مطالعه واحد های قدیمیتر از کرتاسه رخنمون ندارند. واحد های زمین شناسی منطقه از قدیم به جدید عبارتند از: کرتاسه در منطقه مورد مطالعه رسوبات کرتاسه توسعه خوبی دارند. کرتاسه با رسوبات  هاتروین – بارمین با ضخامت بیش از 600 متر آغاز می شود. قاعده این رسوبات در منطقه برونزد ندارد. کرتاسه تحتانی در منطقه از تناوب بیو میکرایت های مارنی، میکرایت های ماسه ای و سیلتستون تشکیل شده است. در قسمت های فوقانی میکرایت های مارنی گسترش بیشتری دارند. واحد های آپتین – آلبین با ضخامت 200-300 متر به طور هم شیب بر روی رسوبات هاتروین – بارمین قرار گرفته اند. در قاعده این واحد ها، کالک آرنایت های دانه درشت تشکیل شده است. این لایه ها با تناوب کالک آرنایت، سیلتستون، مارنهای سیلتی و میکریت های سیلیسی با لایه بندی 5 تا 7 متری ادامه می یابند. فلیش های سنومانین به طور همشیب بر روی واحد های زیرین قرار می گیرند و سنگ های کالک آرنایتی غالب هستند. فلیش های تورونین دانه درشت تر و از نظر سنگ شناسی ناهمگن تر می باشند و از محتوای کربنات کمتری برخوردارند. ضخامت کلی واحد فلیشی تا 1000 متر می رسد.    مارنهای سنونین بسیار ضخیم هستند. این مارنها دارای رنگ روشن بوده و در قسمت های پایینی، لایه های نازک سنگ آهک و در قسمت های بالایی لایه های آرتایت را در خود جای داده اند. مرز بالایی مارنهای سنونین با فلیش های سنونین تدریجی می باشد. فلیش های سنونین با گری وک های کالک آرنایتی آغاز می شوند. قسمت های میانی و بالایی توالی دانه درشت تر بوده و از توالی های جریانی و میان لایه های رسوبات جریانی و افق های آرنایت و سیلتستون، که عموماً لغزش زیر دریایی را نشان می دهند، تشکیل یافته اند. کالک آرنایت های سنونین بالایی رسوبات فلیش کوه مرتفع کله گاو در جنوب منطقه را تشکیل داده اند.   کنگلومرای ائوسن این رسوبات بیش از 100 متر ضخامت دارند. قطعات با جورشدگی و گرد شدگی ضعیف عموماً از کالک آرنایت های سنونین و بیو کالک آرنایت های ائوسن در یک زمینه کالک آرنایتی تشکیل شده اند.   ولکانیک های ائوسن این ولکانیک ها را می توان به دو گروه تقسیم نمود: 1-   قسمت های پایینی از آندزی – بازالت قهوه ای رنگ و پیروکلاستیک های مرتبط تشکیل یافته است. فنوکریست ها (عموماً لابرادوریت کربناته) نادر هستند. کانیهای فرومنیزین (آمفیبول و پیروکسن) عموماً با کلریت ، اکسید – هیدروکسید های آهن و کربنات ها جانشین شده اند. این واحد 400 متر ضخامت دارد. 2-   واحد فوقانی با ضخامت بیش از 300 متر از گدازه جریانی و پیروکلاست های آندزیتی تشکیل یافته است. آندزیت ها کم و بیش پروفیلیتی، کربناته و سیلیسی شده اند. این سنگها از فنوکریست های فلدسپات، که به مجموعه ای از سریسیت و کلسیت دگرسان شده اند و بلورهای مافیک که کاملاً کربناته و کلریتی شده اند، تشکیل یافته اند.   ولکانیک های نئوژن سنگهای آتشفشانی نئوژن با ستبرای نزدیک به 250 متر با دگرشیبی روی واحدهای ائوسن ق

کلید واژه ها: کرمان