اسحاق جهانگیری پس از 8 سال وزارت و در واپسین روزهای کاریش در قامت وزیر صنایع و معادن به میان خبرنگاران آمد و دوستانه با آنان سخن گفت. در طول گفت‌وگو با چنان آرامشی روی صندلی داغی که خبرنگاران برای وی تدارک دیده بودند، نشسته بود که گویی از تمام مشغله ها فارغ شده است. حتی چند روز پیشتر سیم‌کارت دولتی را تحویل وزارتخانه داد و سیم‌کارت جدید را وارد گوشی خود کرد تا بدین طریق ذهن خود را برای خروج از این سمت آماده کرده باشد. در ابتدای سخن به این جمله اشاره کرد که پس از 8 سال وزارت تازه به فکر نشست غیر رسمی با خبرنگاران افتادم. هر چند تصور وی این بود که در جلسه‌ای با حضور 15-10خبرنگار حوزه صنعت و معدن شرکت می‌کند، اما به محض ورود به سالن جلسات طبقه دوم وزارتخانه، با حدود 60 خبرنگار آشنا و ناآشنا مواجه شد. پس از کمی تعارف، اشاره‌ای کوتاه به رشد و دستاوردهای بخش صنعت و معدن داشت که به گفته او، تمام تلاش مجموعه این بود که بوروکراسی و نظام رانت پرور را به سیستم نظارت و تمرکز سیاستگذاری تبدیل کند و شرایط ورود کم و بیش یکسان را برای فعالان بخش فراهم سازد. چه در تولید و صادرات کالا و چه در صدور خدمات فنی و مهندسی که جهانگیری دومی را دستاوردی ارزشمند برای کشور در دوره 8 ساله اخیر می‌داند. <از این پس نیز در برنامه چهارم باید ادغام‌های بزرگ صورت گیرد و دولت جدید به مدیریت توجه نشان دهد. تا اقتصاد قدرت حضور پایدار در عرصه جهانی داشته باشد. designtimesp=8017 designtimesp=12253 designtimesp=3209> جهانگیری گفت که سعی‌اش این بوده نهادهای مدنی را همراه بخش صنعت و معدن کند. در تولید کالاها تحول ایجاد کند و همانطور که خودش می‌گوید، کشتی‌سازی و صنعت سیمان نیز چنین شدند، به خصوص آنکه حساب ذخیره ارزی 5/6 میلیارد دلار ارز در اختیار فعالان بخش قرار داد که این میزان حدود 2 برابر کل ارز تخصیصی از ابتدای انقلاب‌ ‌تا پیش از سال 80 بوده است