تراژدی رودبار و منجیل، عبرتی سنگین با ضرورت ارتقا تابآوری
رشت- ایرنا- ۳۲ سال از آن روز می گذرد روزی که تلخی آن با گذشت این همه سال همچنان دل و جان را می خراشد آنگاه که در ساعت ۳۰ دقیقه بامداد ۳۱ خردادماه به سال ۶۹ هجری شمسی واقعه ای بس هولناک رخ داد که همه چیز را زیرو رو کرد و قیامتی زمینی رقم زد.
واقعه ای که شاید به خودی خود هولناک نباشد اما سهل انگاریها و بی توجهی های ما چون هماره آن را تبدیل به چونان واقعه ای دهشتناک تبدیل کرد که فراموشی بر آن خبطی بزرگ است و امروز بیش از هر چیز ارتقا تاب آوری کالبدی در حوزه شهرها و روستاها و نیز تاب آوری اجتماعی یا همان آموزش چگونگی آمادگی در برابر حوادثی از این دست اهمیت دارد.
زلزله ای ۷.۴ ریشتری سال ۶۹ به آنی شهرهای آباد و زیبای رودبار، منجیل، لوشان و ۷۰۰ روستای آباد و سرسبز نگین درخشان ایران گیلانزمین را به نابودی کشاند و از آنها فقط تلی خاک و ۴۰ هزار کشته و ۶۰ هزار مجروح و ۵۰۰ هزار بی خانمان برجای گذاشت.
به واقع زلزله بلا نیست بلکه بی توجهی و سهل انگاری های ماست که از آن بلا می سازد. زلزله را به عنوان رخدادی طبیعی شاید هنوز با علم و تکنولوژی نتوان پیش بینی کرد اما رعایت استانداردها و توجه به فرهنگ توسعه ایمنی سازهها و تقویت نظارت ها بر این امر و به عبارتی ارتقا تاب آوری کالبدی می تواند نقش بسزایی در کاهش خسارت ها و تلفات داشته باشد.
این حادثه مدام باید زنگ هشداری برای ما باشد که گیلان چون بسیاری از نقاط این سرزمین بر روی گسل زلزله است و قبل از وقوع حادثه باید چاره جست.
روزگار به انسان ها می آموزد، قبل از آنکه پدیدههای نابهنجار طبیعت، چهره واقعی خود را نشان دهند و دست ساخته های بشر را ویران سازند، میتوان با فراهم کردن تمهیداتی آسیبها و خطرات حوادثی از این دست را تاحد زیادی کاهش داد.
۷۵۰ زمین لرزه از سال ۸۵ تاکنون گیلان را لرزانده است
از ۴۳ پدیده طبیعی در دنیا ۳۲ مورد آن در ایران رخ داده و جزو ۱۰ کشور حادثه خیز دنیا هستیم اما در میان همه آنها زلزله خسارت بارترین در کشور ماست چنانکه براساس آمارها، بیشترین تلفات ناشی از زلزله در دنیا را کشور ما به خود اختصاص داده و زلزله رودبار با حدود ۴۰ هزار کشته از بزرگترین زلزله های رخ داده در دنیاست بنابراین توجه به گسل ها و فعالیت آن در استان و اقدامات پیشگیرانه از ضروریات در این مبحث است.
