سیاه چاله های گرسنه!!

طبق مطالعات جدید، ممکن است تمامی سیاهچاله های کوچک و بزرگ عادات...

طبق مطالعات جدید، ممکن است تمامی سیاهچاله های کوچک و بزرگ عادات غذایی مشابهی داشته باشند.به گزارش پایگاه اینترنتی انجمن نجوم آماتوری ایران،بر طبق اطلاعات تلسکوپ اشعه ی x چاندرا و تلسکوپهای زمینی، بزرگترین سیاهچاله ها نیز ممکن است مانند سیاهچاله های کوچک خود را تغذیه کنند. این کشف از مفهوم فرضیه ی نسبیت انیشتین، که سیاهچاله ها در هر اندازه ای مشخصات یکسانی دارند، حمایت می کند و برای پیش بینی احتمالی مشخصات انواع جدید سیاهچاله ها مفید خواهد بود. این نتایج با رصدهایی دنباله دار و طولانی کهکشان مارپیچی M81، که حدود 12 میلیون سال نوری از ما فاصله دارد، بدست آمده اند. در مرکز این کهکشان سیاهچاله ای وجود دارد که جرمش حدود 70 میلیون بار از جرم خورشید بیشتر است و هنگامی که گاز را با سرعت بسیار زیادی به ناحیه مرکزی کهکشان و به درون خود می کشد، انرژی و تشعشعاتی از خود تولید می کند. در نقطه ی مقابل، سیاهچاله هایی با جرمهای ستاره ای که حدود 10 بار از خورشید پرجرم تر هستند، منبع غذایی متفاوتی دارند. این سیاهچاله های کوچکتر، مواد جدید را با جذب گاز از یک ستاره ی همدم بدست می آورند. چون سیاهچاله های بزرگ و کوچک در محیط های مختلف و با منابع غذایی مختلف یافت می شوند، این سوال باقی می ماند که آیا با یک روش تغذیه می شوند؟ یک گروه تحقیقاتی با استفاده از این رصدها و مدل های فرضی،مشخصات سیاهچاله M81 را با سیاهچاله های کم جرم مقایسه کردند که نتایج نشان می دهند چه سیاهچاله های بزرگ و چه کوچک، همانند یکدیگر تغذیه می کنند و پرتوهای مرئی، اشعه-x و رادیویی مشابه تولید می کنند. یکی از مفاهیم فرضیه ی نسبیت عام انیشتین این است که سیاهچاله ها اجرام ساده ای هستند و فقط چگالی و چرخش آنها باعث تأثیر بر فضا- زمان می شود. آخرین تحقیقات نشان می دهد که علیرغم تأثیرات پیچیده بر محیط، این سادگی خود را نشان می دهد. سِرا مارکوف" از "موسسه ی اخترشناسی دانشگاه آمستردام هلند" که ریاست این تحقیقات را برعهده دارد، می گوید: " این قضیه تایید می کند که روشهای تغذیه می تواند برای سیاهچاله هایی با اندازه های مختلف تا حد زیادی مشابه باشد؛ و ما نیز همین گونه فکر می کردیم؛ ولی تا کنون قادر نبوده ایم به آن دست پیدا کنیم." مدلی که مارکوف و همکارانش از آن برای مطالعه ی سیاهچاله ها استفاده می کردند، صفحه ای محو از مواد در حال چرخش را به دور سیاهچاله در بر داشت . "مایکل نوواک" از "موسسه تکنولوژی ماساچوست" می گوید:" وقتی ما به این داده ها نگاه می کنیم، به نظر می رسد مدل ما همانگونه که برای سیاهچاله های کوچک صدق می کند، برای سیاهچاله ی درون M81 نیز عملکردی مشابه دارد. هه چیز در اطراف این سیاهچاله ی غول پیکر مشابه است و فقط 10 میلیون بار بزرگتر است." در میان سیاهچاله هایی که فعالانه در حال تغذیه هستند، سیاهچاله موجود درM81 از همه تاریکتر است و شاید به علت این که به طور کامل تغذیه نمی شود. اگرچه به دلیل نزدیکی نسبی اش به ما ، یکی از پرنورترین سیاهچاله هایی است که از زمین دیده می شود که باعث شده رصدهایی با کیفیت بالا بر روی آن انجام گیرد. "اندرو یانگ" از "دانشگاه بریستول انگلستان" می گوید: "به نظر می رسد که سیاهچاله هایی که تغذیه کافی ندارند! آسانترین سیاه چاله ها برای تحقیق باشند. این موضوع شاید به این دلیل است که می توانیم فضاهای نزدیکتر سیاهچاله را مشاهده کنیم ." علاوه بر چاندرا تلسکوپهای دیگری نیز از روی زمین برای انجام تحقیقات بر روی M81 به کار گرفته شده اند. این رصدها به صورت همزمان انجام شدند تا تغییرات روشنایی ای که از تغییرات میزان تغذیه سیاهچاله ناشی می شوند باعث گمراه شدن نتایج نگردد. چاندرا تنها ماهواره ی اشعه-x است که قادر به جداسازی پرتوهای x ضعیف سیاهچاله از تشعشعات باقی کهکشان می باشد.