شیوه جدیدی برای تخمین اندازه و فراوانی برخورد شهاب سنگها کشف شد
دانشمندان، شیوه جدیدی برای تعیین اندازه و فراوانی شهاب سنگ‌هایی که با زمین...
دانشمندان، شیوه جدیدی برای تعیین اندازه و فراوانی شهاب سنگ‌هایی که با زمین برخورد کرده اند، ارایه دادند. تنیجه مطالعات این پژوهشگران نشان می‌دهد قطر شهاب سنگی که احتمالا در زمانکرتاسه سوم، در حدود ۶۵میلیون سال پیش به زمین برخورد کرد، چهار تا شش کیلومتر بوده است. دانشمندان معتقدند این شهاب سنگ موجب انقراض دایناسورها و دیگر اشکال حیات بر روی زمین شده است. فرانکو پاکویی زمین شناس دانشگاه هاوایی در مانائو ( ) UHMاز ایزوتوپ های مختلف عنصر اوزمیوم در رسوبات اعماق اقیانوس برای تخمین اندازه این شهاب سنگها استفاده کرده است. زمانی که شهاب سنگها به زمین برخورد می‌کنند نسب به آنچه که به طور معمول در اقیانوس‌ها دیده می‌شود، ایزوتوپ‌های مختلف بیشتری از اوزمیوم را وارد اقیانوس‌ها می‌کنند. رودی باتیاز از بخش اقیانوس شناسی بنیاد ملی علوم ( ) NSFمی‌گوید تبخیر این شهاب سنگها پالسی از این عنصر کمیاب را به مناطقی که در آنجا فرود می آیند، وارد می‌کند. اوزمیوم به سرعت در سراسر اقیانوس مخلوط می‌شود . آثار تغییرات ناشی از برخورد شهاب سنگ در شیمی اقیانوس، در رسوبات اعماق اقیانوس حفظ شده است. پاکویی نمونه‌هایی از دو منطقه را در اعماق اقیانوس آرام استوایی و آفریقای جنوبی بررسی کرد و میزان ایزوتوپ اوزمیوم را در اواخر دوره ائوسن اندازه‌گیری کرد. او به این نتیجه رسیده است که در اواخر دوره ائوسن تعداد زیادی شهاب سنگ به زمین برخورد کرده است. پاکویی گفت رسوبات دریایی به ما کمک کرد تا چگونگی تغییر اوزمیوم را در زمان برخورد شهاب سنگ به اقیانوس و پس از آن، کشف کنیم. دانشمندان انتظار دارند که این راهبرد جدید برای تخمین اندازه برخورد شهاب سنگ به کمک مهمی برای روش‌های شناخته شده تر بر پایه ریدیم، تبدیل شود. زمین شناسان بر اساس این فرض که تمامی اوزمیوم‌های شهاب سنگها در آب دریا حل می‌شوند، می‌تواند با روش خود اندازه قطر سنگهای دوره کرتاسه سوم را چهار تا شش کیلومتر تخمین بزنند. پاکویی می‌گوید از دو برخورد بزرگ خبر داریم و اکنون می‌توانیم برخورد های بزرگ و کوچک دیگر را نیز مورد بررسی قرار دهیم.