کشف حقایقی جدید درباره خورشید پس از بازبینی طرحهای قدیمی
بازبینی طرحی قدیمی متعلق به 200 سال پیش از لکه های خورشیدی توسط....
بازبینی طرحی قدیمی متعلق به 200 سال پیش از لکه های خورشیدی توسط محققان قسمتی مرموز از تاریخ خورشید را آشکار ساخته و پیش بینی دقیقتری از انفجارهای خطرناک خورشیدی را ارائه خواهد کرد.خورشید گاهی اوقات ابرهایی از پلاسما را به خارج پرتاب می کند که این انفجارها می تواند باعث از کار افتادگی ماهواره ها و یا ایجاد اختلال در شبکه های انرژی رسانی زمینی شود. این انفجارها معمولا در زمان دوره فعالیت شدید خورشیدی و در زمانی که لکه های متعدد بر سطح خورشید نمایان می شوند، رخ می دهد.همچنین دوره های فعالیت خورشیدی از فاصله ای 11 ساله برخوردارند که ثبت آنها از صدها سل پیش آغاز شده است. از زمانی که ثبت دقیق این پدیده ها توسط انسان آغاز شده 12 دوره خورشیدی رخ داده است. اکنون پس از گذشت صدها سال از آن زمان تحلیل یکی از این مدارک که طرحی از لکه های خورشیدی به شمار می رود، نشان می دهد در اطلاعات به ثبت رسیده از فعالیتهای خورشیدی یکی از دوره های متعلق به دهه 1700 از قلم افتاده است.تعداد لکه های خورشیدی در این دوره توسط اخترشناس سوئیسی رادولف ولف کسی که محاسبات خود را بر پایه طرحهای اخترشناس آماتور اطریشی یوهان استادشر آغاز کرده بود، در قرن 19 میلادی جمع آوری شده است. تعداد لکه های محاسبه شده توسط ولف نشان می دهد در بین سالهای 1784 تا 1799 دوره ای 15.5 ساله از فعالیتهای خورشیدی شکل گرفته است که به عنوان رکوردی در فعالیتهای خورشیدی به شمار می رود.با این حال اخترشناسان از گذشته صحت این ارقام را زیر سئوال برده بودند زیرا طرحهای استادشر در این دوره زمانی بسیار اندک بوده و تنها به دو طرح در نیمه دوم سال 1973 محدود شده است. به منظور روشن کردن این موضوع گروهی از دانشمندان دانشگاه Oulu واقع در فنلاند طرح های اصلی استادشر را مورد بازبینی قرار داده و به بررسی لکه های خورشیدی به ثبت رسیده، زاویه آنها و مقایسه طرح ها و اطلاعات ثبت شده با یکدیگر پرداختند.نتیجه تحلیل ها نشان می دهد دوره ای ضعیف و کوتاه از فعالیتهای خورشیدی در حدود سال 1973 آغاز شده است. این به آن معنی خواهد بود که طولانی ترین دوره فعالیت خورشیدی که توسط ولف به ثبت رسیده است، در واقع دو دوره نزدیک به هم بوده اند که هر کدام 9 و 7 سال به طول انجامیده اند. آمارها از گذشته نشان می دهند که دوره های طولانی فعالیت خورشیدی معمولا دوره ای ضعیف را در پی خواهند داشت اما اکنون و با کشف رمز طرح های قدیمی اخترشناس اتریشی این گونه به نظر می آید که در توضیح این ارتباط بزرگنمایی شده است.مهر
